Το BriefingNews συνεχίζει την αποκάλυψη στοιχείων και γεγονότων, τα οποία εγείρουν τεράστια ερωτήματα για το πώς έφτασε, η γνωστή πλέον ως «υπόθεση Βατοπαιδίου», να θεωρηθεί σκάνδαλο, χωρίς τελικά απ' ότι αποδεικνύεται, να υπάρχουν τα στοιχεία.

Χωρίς την παρέμβαση Σανιδά η υπόθεση του Βατοπαιδίου θα υπήρχε στη δημοσιότητα μόνο για λίγο χρόνο, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις που τα ΜΜΕ αφού «φουσκώσουν» μία υπόθεση αυτή «ξεφουσκώνει» και ατονεί φυσιολογικά, όπως είχε γίνει και το 2007 με τα διάφορα δημοσιεύματα, που για 40 περίπου μέρες ήταν στην επικαιρότητα. Τα δημοσιεύματα αυτά οδήγησαν σε εισαγγελική έρευνα, επειδή όμως το θέμα ήταν επικοινωνιακό και δεν υπήρχε καμία πραγματική κατηγορία η υπόθεση έκλεισε και το θέμα πήγε στο αρχείο.
Ποιο θα μπορούσε να είναι το τόσο μεγάλο «σκάνδαλο» ώστε να δημιουργηθεί τόσος θόρυβος τέλη Αυγούστου 2008;

Η πρώτη εισαγγελική έρευνα δεν εντόπισε καμία παρανομία

Από τα εισαγγελικά πορίσματα που προέκυψαν μετά την έρευνα του Εισαγγελέα Πρωτοδικών κ. Μεϊδάνη το 2007 επισημαίνονται τα εξής:
Είχε διαπιστώσει ότι δεν υπήρχε πρόβλημα υπερεκτιμήσεων και υποεκτιμήσεων, γιατί δεν είχε γίνει καμία αλλαγή χρήσης στα ακίνητα όπως πρόβαλαν τα ΜΜΕ και σε κάθε περίπτωση μελλοντική αλλαγή χρήσης ακινήτου δεν είναι ποινικό αδίκημα, προβλέπεται από νόμιμες διαδικασίες μέσα σε ειδικά πλαίσια και μόνο μετά από κυβερνητική βούληση.

Είχε διαπιστώσει ότι δασικές εκτάσεις και αρχαιολογικοί χώροι μεταβιβάζονται, γιατί σε άλλες Υπηρεσίες του Δημοσίου ανήκει η προστασία των δασών και των αρχαιολογικών χώρων και σε άλλη η διαχείριση και η μεταβίβασή τους. Μεταβίβαση που σε κάθε περίπτωση δεν καταργεί την προστασία και τις δεσμεύσεις που επιβάλλονται στη χρήση.

Είχε διαπιστώσει ότι άλλο είναι να προστατεύει η Αρχαιολογική Υπηρεσία έναν αρχαιολογικό χώρο (αν είναι χαρακτηρισμένος) στην Ουρανούπολη συγκεκριμένα δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, εκτός από τα μνημεία που έτσι και αλλιώς είναι εκτός συμβολαίου και άλλο είναι η μεταβίβαση αρχαιολογικού χώρου, που είναι νόμιμη χωρίς να μπορεί κανείς να ξεφύγει από τις προστατευτικές δεσμεύσεις, που επιβάλλει η Υπηρεσία και που σε κάθε περίπτωση όταν επιβάλλονται κατά νόμο υποβαθμίζουν την αξία του ακινήτου και το μετατρέπουν σε άχρηστο.

Ουσιαστικά όσο πιο πολύ παρεμβαίνει η Αρχαιολογική Υπηρεσία με προστατευτική διάθεση τόσο πιο άχρηστο γίνεται το ακίνητο, πράγμα γνωστό σε όλους, ακόμα και σε όσους δεν έχουν καμία σχέση με τη νομική επιστήμη.

Ας επιλεγεί επιτέλους η κατηγορία

Το παράδοξο είναι ότι είχαν εφεύρει ότι το ακίνητο της Ουρανούπολης αλλά και άλλα ακίνητα που δόθηκαν στις ανταλλαγές είναι αρχαιολογικοί χώροι και δάση που δεν μεταβιβάζονται, που σημαίνει ότι είναι ακίνητα πραγματικά άχρηστα που δεν έχουν καμία αξία. Από την άλλη πλευρά όμως έλεγαν στα ΜΜΕ ότι τα ακίνητα αυτά, ενώ ήταν αρχαιολογικοί χώροι και δάση είχαν τεράστια αξία, για παράδειγμα 800.000.000€ το ακίνητο της Ουρανούπολης!! Δάσος και αρχαιολογικός χώρος.

Δεν είχαν ούτε τη διάκριση μέσα στην παραφορά των σκοπιμοτήτων και των συμφερόντων τους να επιλέξουν ένα από τα δύο. Δηλαδή ή θα ήταν δάσος και αρχαιολογικός χώρος που σημαίνει άχρηστα ακίνητα και ιδιαίτερα για τις «μπίζνες» που έλεγαν ή θα ήταν οικόπεδα και φιλέτα της αξίας που προαναφέρθηκε. Τελικά απάντηση στο θέμα αυτό μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί από όσους τα επινόησαν.

Η αλήθεια είναι ότι οι εκτάσεις αυτές που τις διαχειρίζεται η Υπηρεσία Εποικισμού του Υπουργείου Γεωργίας μεταβιβάζονται σύμφωνα με την ειδική νομοθεσία της Υπηρεσίας αυτής, σε καμία όμως περίπτωση δεν μεταβάλλουν χρήση αντίθετη από το Σύνταγμα που είναι άκρως προστατευτικό και αλλαγή χρήσης επιτρέπει μόνο για εθνικούς λόγους και σύμφωνα με τη νομοθεσία μετά από έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου. Δηλαδή, δασικές εκτάσεις και δάση μεταβιβάζονται όταν έχουν παραμείνει στη διαχείριση των υπηρεσιών του εποικισμού σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις που τον διέπουν. Αυτό το λεπτό νομικό σημείο εκμεταλλεύονται όσοι επιθυμούν να μπερδέψουν την καθαρή άποψη ότι δεν υπάρχει θέμα παρανομίας στην υπόθεση αυτή.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον να «πληγούν» οι γνωμοδοτήσεις, δηλ. να πληγεί το αστικό μέρος της υπόθεσης

Σε καμία περίπτωση ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών το 2007 δεν είχε διανοηθεί να «πλήξει» τις γνωμοδοτήσεις του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων (και γιατί ένας Εισαγγελέας που ασχολείται με ποινικά θέματα να «πλήξει» αστικές απόψεις άλλων δικαστών!), γιατί άραγε; Η αποδοχή των γνωμοδοτήσεων από τους Υπουργούς προέρχεται μετά από την έρευνα και έγκριση μιας τεράστιας ιεραρχίας Γενικών Γραμματέων, Γενικών Διευθυντών, Τμηματαρχών στις Κεντρικές Υπηρεσίες, Προϊσταμένων στις Τοπικές Υπηρεσίες, τεχνικών τοπογράφων κ.λπ. Όλοι αυτοί κατά τον κ. Σανιδά παραπλανήθηκαν και παραπλάνησαν Υπουργούς!

Σε κάθε περίπτωση εφόσον δεν προέκυπτε και δεν προέκυψε κανένας χρηματισμός θα ήταν τουλάχιστον αφελές να μιλάει κανείς για φορτικότητα σε Υπουργούς μετά από τέτοια ιεραρχική αξιολόγηση, διότι οι Υπάλληλοι εάν δεν υπήρχαν οι υπουργικές αποφάσεις που εξέφραζαν την πολιτική βούληση της Κυβέρνησης δεν επρόκειτο να ασχοληθούν με το θέμα αυτό όχι μόνο εάν τους πίεζαν τρίτοι αλλά και με καμία άλλη ενδεχόμενη παρότρυνση.
Εξάλλου το να «πλήξει» κανείς γνωμοδοτήσεις σημαίνει ποινικοποίηση της επιστημονικής άποψης του γνωμοδοτούντος δικαστού, πράγμα παράλογο, ιδιαίτερα στην περίπτωση αυτή που οι γνωμοδοτούντες ήταν πολλοί.

Παραπλανηθέντες Υπουργοί

Επίσης θα ήταν αστείο να θεωρήσει κανείς ότι, οι Υπουργοί που έχουν στη διάθεσή τους τόσα συμβουλευτικά Όργανα παραπλανήθηκαν ή πείστηκαν χωρίς να έχουν στοιχεία που αποδεικνύουν το δίκαιο της μιας ή της άλλης πλευράς. Το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο λειτουργεί από το 1939 υπέρ του δικαίου σαν οιονεί δικαστήριο και όχι υπέρ του Δημοσίου, σύμφωνα με το νόμο που το σύστησε. Το Σύνταγμα και ο Νόμος δίνει τη δυνατότητα στον Υπουργό να αποδέχεται ή να μην αποδέχεται τις γνωμοδοτήσεις του εκάστοτε οργάνου, διότι η πολιτική βούληση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και σε διαφορετική περίπτωση καταστρατήγησης της πολιτικής βούλησης με την απειλή της ποινικής δίωξης δεν λειτουργεί ο θεσμός της δημοκρατίας! (Παράξενα σύγχρονα συμπτώματα).

Η παρέμβαση του κ. Σανιδά

Ήταν τυχαίο ότι ο σταθμός ΑΛΦΑ γνώριζε την παρέμβαση του κ. Σανιδά πριν δοθεί η παραγγελία-πόρισμα;
Στις 8-9-2008 έγινε η παραγγελία - πόρισμα Σανιδά, ενώ από τις 5-9-2008 στο Δελτίο Ειδήσεων στις 15:00 ο ΑΛΦΑ έλεγε:
«Παρέμβαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αναμένεται μετά από τις καταιγιστικές αποκαλύψεις του ΑΛΦΑ για την Μονή Βατοπαιδίου. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες ο Εισαγγελέας ανακοινώνει την Δευτέρα έρευνα από μηδενική βάση σε όλη την χώρα για τις αγοραπωλησίες. Την ίδια στιγμή συνεχίζονται οι αντιδράσεις για την νυκτερινή τροπολογία Γεροντόπουλου».

Οι προαναγγελίες συνεχίστηκαν από τον σταθμό ΑΛΦΑ και στη συνέχεια από άλλους σταθμούς μέχρι και τις 8-9-2008 ημέρα Δευτέρα, που η παραγγελία δόθηκε στα μέσα ενημέρωσης!

Σε πόσες μέρες δόθηκε το πόρισμα

Πρέπει να απαντηθούν τα ερωτήματα: Πότε πρόλαβε ο κ. Σανιδάς αντί για παραγγελία να ολοκληρώσει την έρευνά του και να δώσει πόρισμα;
Σε πόσες μέρες το έκανε; Πού βρήκε τα στοιχεία; Γιατί δόθηκαν στα μέσα ενημέρωσης; Πού στόχευε; Ποια ήταν τα δήθεν καινούργια στοιχεία που έπλητταν την πολιτική σκηνή, το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, την ΚΕΔ, το ΣΟΕ, τους δικηγόρους, το Άγιο Όρος, τους Υπουργούς, την Κυβέρνηση, το Σύνταγμα;

Μετά από έρευνά μας προκύπτει ότι μέχρι τις 27 Αυγούστου 2008 δεν υπήρχε κανένας ουσιαστικός θόρυβος που να προκάλεσε την εσπευσμένη επιστροφή από τις ολιγοήμερες διακοπές του κ. Σανιδά. Ο ίδιος λέει ότι αυτό έγινε μέσα Αυγούστου, όμως ένας έλεγχος στις Ειδήσεις και στα ρεπορτάζ του ΑΛΦΑ δείχνουν ότι:

Στις 28-8-2008 στον ΑΛΦΑ εμφανίζονται ο κ. Βερύκιος και κ. Βλάχος και κάνουν αναφορά σε μία χθεσινοβραδινή εκπομπή τους δηλ. στις 27-7-2008.

Στις 30-8-2008 στον ΑΛΦΑ αναφέρεται:
«Οι αποκαλύψεις του ΑΛΦΑ πυροδότησαν καταιγισμό δημοσιευμάτων που αναφέρονται στις περίεργες συναλλαγές κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών με τη Μονή». Ο κ. Σανιδάς στο βιβλίο του αναφέρει: «Περί τα μέσα του Αυγούστου του έτους 2008 στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, και ιδίως στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΛΦΑ και στις εφημερίδες "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" και "ΝΕΑ", το αναφερόμενο στην ανώνυμη επιστολή θέμα ήλθε και πάλι στην επικαιρότητα έντονα, σε καθημερινή βάση, και με πιο συγκεκριμένα στοιχεία. Γινόταν λόγος για παράδοση στη Μονή, κατόπιν ανταλλαγής, "εκτάσεων-φιλέτων" και για ύπαρξη μεγάλου σκανδάλου. Εξαιτίας τούτου, επέστρεψα εσπευσμένα από τις ολιγοήμερες διακοπές μου και ζήτησα να ενημερωθώ για την τύχη της δικογραφίας που σχηματίσθηκε από την παραγγελθείσα, με βάση την ανώνυμη επιστολή, προκαταρκτική εξέταση».

Στις 31-8-2008 στον ΑΛΦΑ έλεγαν:

«Μπαράζ δημοσιευμάτων ακολούθησε τις αποκαλύψεις του ΑΛΦΑ για το βίο και την πολιτεία της Μονής Βατοπαιδίου. Το σύνολο του τύπου ασχολείται πλέον με το θέμα, ενώ ολοένα έρχονται νέα στοιχεία στο φως της δημοσιότητας».
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο κ. Σανιδάς δεν μπορούσε να έχει «εσπευσμένη» επιστροφή και μάλιστα με διακοπή των ολιγοήμερων διακοπών του πριν τις 31 Αυγούστου που φούντωσε η υπόθεση στα μέσα ενημέρωσης εξαιτίας του ΑΛΦΑ, εκτός αν γνώριζε ο ίδιος πριν τις 27 Αυγούστου 2008 ότι ο ΑΛΦΑ θα ασχοληθεί με αυτό το θέμα στις ημερομηνίες αυτές!!!

Όμως ο κ. Αυτιάς στις 9-9-2008 και ώρα 06:00 στον ΑΛΦΑ έλεγε: «Αυτό το οποίο βρήκε ο κ. Σανιδάς μέσα σε πέντε μέρες, ούτε πέντε μέρες έρευνας, δεν μπόρεσαν ...;». Σύμφωνα με τον κ. Αυτιά ο κ. Σανιδάς ήρθε εσπευσμένα στην Αθήνα στις 3-9-2008 στην καλύτερη περίπτωση και όχι στα μέσα Αυγούστου 2008 που λέει στο βιβλίο του ο κ. Σανιδάς. Είναι βέβαια έντονο το ερώτημα πώς γνώριζε ο κ. Αυτιάς ότι ο κ. Σανιδάς ερευνούσε πέντε ή λιγότερο από πέντε μέρες την υπόθεση; Δεδομένο είναι πάντως ότι από τις 5-9-2008 ο ΑΛΦΑ είχε προαναγγείλει την παραγγελία-πόρισμά του, που έγινε τελικά στις 8-9-2008. Και το πιο περίεργο ακόμα είναι ότι σε κάθε περίπτωση θα μπορούσε να γνωρίζει οποιοσδήποτε ότι πρόκειται να υπάρξει παραγγελία-πόρισμα, γιατί όμως να γνωρίζει εκ των προτέρων τι θα λέει αυτό το πόρισμα;

Ο ίδιος ο κ. Σανιδάς στο βιβλίο του αναφέρει ότι εκείνο που τον ανάγκασε να επιστρέψει ήταν «ιδίως τα ρεπορτάζ στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΛΦΑ». Όπως όμως γνωρίζουμε τα ρεπορτάζ του ΑΛΦΑ είχαν απήχηση στα υπόλοιπα ΜΜΕ από τις 30-8-2008.

«Τσουνάμι» εξελίξεων

Ο κ. Σανιδάς στο βιβλίο του αναφέρει: «Από τη μελέτη της δικογραφίας, κυρίως, όμως, από άλλα στοιχεία, που ζήτησα, και έλαβα από διάφορες υπηρεσίες (ΝΣΚ, Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων κλπ.), ήταν εμφανές ότι, αντικειμενικώς, είχε τελεσθεί τουλάχιστον απάτη σε βάρος του Δημοσίου».

Σήμερα βέβαια γνωρίζουμε ότι τα περί απάτης του Δημοσίου είναι φαιδρά και ανύπαρκτα. Υπάρχει όμως και ο προβληματισμός σχετικά με το χρόνο που απαιτήθηκε να συγκεντρωθούν τα στοιχεία που ζήτησε ο κ. Σανιδάς από το ΝΣΚ και το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων. Στοιχεία που σε κάθε περίπτωση δεν μπορούσαν να συγκεντρωθούν πριν από τουλάχιστον 4,5 ημέρες για να μην πούμε δέκα ημέρες. Αυτά σε πόσο χρόνο πρόλαβαν να συγκεντρωθούν, να μελετηθούν και να γίνουν βέβαιο πόρισμα που απασχόλησε σοβαρά τόσους θεσμούς; Όταν μάλιστα ο κ. Αυτιάς μας έχει βεβαιώσει ότι όλα αυτά έγιναν σε πέντε ή και λιγότερες μέρες;

Ποια ήταν τα στοιχεία που περιλαμβάνονταν στις Ειδήσεις και τα ρεπορτάζ του ΑΛΦΑ και πόση αλήθεια αναδεικνύουν; Πόση σχέση είχαν με το πόρισμα Σανιδά και ποιος τα είχε αποστείλει στον ΑΛΦΑ;
Σύμφωνα με την έρευνά μας υπήρχαν δύο ειδών στοιχεία.

1. Όσα εφευρίσκονταν εκείνες τις ημέρες, δηλαδή από τις 28-8-2008 ως τις 7-9-2008 και συγκλόνισαν τον κ. Σανιδά και
2. όσα είχαν εφευρεθεί το 2007.

Ας ξεκινήσουμε την έρευνά μας από τα πρόσφατα δημοσιεύματα του ΑΛΦΑ δηλ. από τις 28-8-2008 μέχρι τις 8-9-2008, πολύ περισσότερες από τις πέντε μέρες που ερεύνησε το θέμα ο κ. Σανιδάς, και αργότερα θα επεκταθούμε και σε εκείνα του 2007.

Τα απίθανα ρεπορτάζ

Υπήρξαν τα εξής ρεπορτάζ στις 28-8-2008:

Βερύκιος: « ...; Ο όμιλος ο συγκεκριμένος που αγόρασε το κτήριο από την Μονή Βατοπαιδίου, του ολυμπιακού χωριού στους Θρακομακεδόνες ...; έχει άρρηκτους και μακροχρόνιους δεσμούς με την συγκεκριμένη Μονή αλλά και με τον Διοικητή Αγίου 'Ορους αλλά και με συγκεκριμένα στελέχη της Κυβέρνησης, που χτες το βράδυ, τόσο εσύ, όσο κι ο Γιώργος ο Βλάχος προσπαθήσατε να μας πείσετε ότι δεν γνωρίζει τίποτα για όλα αυτά ο Πρωθυπουργός. Ενδεχομένως ο Πρωθυπουργός μέχρι χθες το βράδυ να μην γνώριζε. Σήμερα όμως δεν μπορεί να μας πει το ίδιο. Βάζοντας λοιπόν στη σωστή σειρά τα γεγονότα και τα πρόσωπα, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι έβαλαν μπροστά την Μονή προκειμένου να βάλουν στο χέρι τα δύο κυρίως μεγάλα φιλέτα, τόσο τα ακίνητα του Ολυμπιακού χωριού, όσο και μία μεγάλη έκταση που είπατε στο Κεντρικό σας δελτίο στην περιοχή Βαρνάβα Αττικής-Γραμματικού αξίας αρκετών εκατομμυρίων ευρώ».

Μετά από έρευνά μας διαπιστώσαμε ότι η Εταιρεία  που αγόρασε το Ολυμπιακό ακίνητο δεν είχε καμία σχέση ούτε με τη Μονή Βατοπαιδίου ούτε με συγκεκριμένα στελέχη της Κυβέρνησης και προπαντός κανείς δεν έβαλε στο χέρι ούτε χρήματα από την πώληση του Ολυμπιακού ακινήτου που είναι δεσμευμένα και το γνωρίζουν όλοι ούτε το κτήμα του Γραμματικού.

Στις 30-8-2008 ο ΑΛΦΑ στο Δελτίο Ειδήσεων στις 15:00 έλεγε:

«Η Μονή Βατοπαιδίου εκτίμησε και έδωσε στο Ελληνικό Δημόσιο με την πρώτη ανταλλαγή ακίνητα και γη αξίας 24.577.890€ για να πάρει τις υπερσύγχρονες ολυμπιακές εγκαταστάσεις που πούλησε για 41.000.000€».
Καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα όσα ακούστηκαν. Το Ολυμπιακό ακίνητο είχε αξία σύμφωνα με το ΣΟΕ 39.500.000€ και πουλήθηκε 41.000.000 €. Δεν αληθεύει ότι η Μονή Βατοπαιδίου εκτίμησε το ακίνητο γιατί δεν είναι εκτιμητής η Μονή και στη συνέχεια δεν αληθεύει η αξία των 24.577.890€ εφόσον η αξία του ακινήτου είχε εκτιμηθεί 39.500.000 € από το ΣΟΕ.

Συνεχίζει ο ΑΛΦΑ στο ίδιο Δελτίο Ειδήσεων:

«Το αγροτεμάχιο αυτό, έκτασης 630 στρεμμάτων, αποτελεί το τρίτο συμβόλαιο που υπεγράφη μεταξύ της Μονής Βατοπαιδίου και της ΚΕΔ και που ακυρώθηκε μετά από πολλές πιέσεις από το Δήμαρχο της Μίκρας».
Το συμβόλαιο αυτό δεν ακυρώθηκε ποτέ και μάλιστα από τις πιέσεις του Δημάρχου Μίκρας.

Στις 31-8-2008 ο ΑΛΦΑ στο Δελτίο Ειδήσεων στις 01:30 έλεγε:
«27.000 στρέμματα υπερτιμολογήθηκαν. Είναι 10 φορές πάνω από την αντικειμενική αξία».
Όμως δεν υπάρχουν 27.000 στρέμματα που δόθηκαν σε ανταλλαγές αλλά 25.000 στρέμματα και δεν υπερτιμολογήθηκαν, ακόμα και σήμερα δεν κατηγορήθηκε κανείς για υπερτιμολόγηση τέτοιων στρεμμάτων.

Στη συνέχεια των Ειδήσεων ακούμε για το Ολυμπιακό ακίνητο:

«Λάκης Παπαβλασόπουλος (Κτηματομεσίτης): Βάσει του όγκου των τετραγωνικών που είναι χτισμένα και στη συγκεκριμένη περιοχή, η αξία του κατ' εμέ είναι πολύ μεγαλύτερη από το τίμημα που αναφέρεται στο συμβόλαιο, η πραγματική του αξία εννοώ.
-Πόσο εκτιμάτε ότι μπορεί να φθάνει;
-Κοιτάξτε, εάν θεωρήσουμε σήμερα ότι για να χτίσει ένας, ένα κτίριο τέτοιας μορφής θα χρειαστεί τουλάχιστον 1.400 δρχ. το τ.μ., βάλτε και μια αξία του οικοπέδου η οποία κυμαίνεται από 800.000 έως 1.200.000 το τ.μ. στη συγκεκριμένη γη.
-Δηλαδή πόσο φθάνει έτσι πρόχειρα, πρόχειρα στους υπολογισμούς;
-Και 70, 80, 90 εκατομμύρια ενδεχομένως».

Ακόμα και οι αντίστοιχες ΔΟΥ δεν εκτίμησαν το ακίνητο πάνω από 42.000.000 € χωρίς να λάβουν υπόψη όλες τις παραμέτρους, που μείωναν την αξία του κατά 10% σύμφωνα με το ΣΟΕ.

Μία απίθανη προσέγγιση

Στις 31-8-2008 υπήρξε ένα δημοσίευμα της Γιάννας Παπαδάκου που είχε σαν τίτλο, «Διώξεις, ντιλ και κόντρες στη μικρή οθόνη», και μεταξύ άλλων έγραφε:

«Η διαμάχη Δ. Κοντομηνά - κυβέρνησης την ώρα που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η πώληση του 70% του Alpha σε ξένο όμιλο ΜΜΕ.
"Αγια" σκάνδαλα, διαπλοκή με την κυβέρνηση, διώξεις και τηλεοπτικές καταγγελίες! Το νέο σίριαλ στην οθόνη της επικαιρότητας έχει δυνατό σενάριο και ενδιαφέροντες πρωταγωνιστές.
Ένας από αυτούς, ο ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού Alpha Δημ. Κοντομηνάς: Την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η πώληση του 70% του καναλιού στον γερμανικό όμιλο RTL, «εισέπραξε», μέσα στον Ιούλιο δύο κακουργηματικές διώξεις από την ελληνική Δικαιοσύνη.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο επιχειρηματίας θεωρεί ότι «η υπόθεση είναι στημένη από την κυβέρνηση», ενώ πνέει μένεα ειδικά κατά του υπουργού Επικρατείας Θ. Ρουσόπουλου.
Η αντεπίθεσή του στην κυβερνητική παράταξη ήρθε με το «ανέβασμα» από το κανάλι του υπαρκτού θέματος των «φιλέτων» που εκχωρήθηκαν στη μονή Βατοπεδίου (αποκαλύφθηκε από την «Ε» και την «Κ.Ε.» πέρυσι), ενώ στο στόχαστρο μπήκαν για την υπόθεση αυτή ο Θ. Ρουσόπουλος (είναι γνωστές οι σχέσεις του με την Αγιορείτικη κοινότητα) και ο Γ. Βουλγαράκης.
Οι δύο διώξεις προέκυψαν έπειτα από έρευνες διαφορετικών δικαστικών λειτουργών, οι οποίοι ξεκίνησαν από διαφορετικές καταγγελίες, μηνύσεις ή αγωγές για δύο εντελώς άσχετες μεταξύ τους υποθέσεις».

Το πολιτικό δίλημμα

Επίσης στο τέλος του δημοσιεύματος αναφέρει:
«Πολιτικό δίλημμα. Ο σημερινός ιδιοκτήτης του Alpha φαίνεται ότι βρίσκεται σήμερα μπροστά στην απόφαση ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσει σε σχέση με τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση.
Υπάρχει σειρά συνεργατών του που τον συμβουλεύει να συνεχίσει να είναι συγκρατημένα «επικριτικός» απέναντι στην κυβέρνηση, ενώ άλλοι του συνιστούν να κηρύξει τζιχάντ απέναντι σε αυτούς που φέρονται να τον κυνηγάνε».
Τελικά ακολούθησε τη δεύτερη άποψη και πέρασε μία βόλτα από το Άγιο Όρος.

Όλα τα απίθανα ρεπορτάζ που ακούστηκαν φαίνεται ότι έχουν άμεση σχέση με την τζιχάντ απόφαση.
Στις 02-09-2008 και ώρα 20:17 ο ΑΛΦΑ έλεγε: «Έχει μεταβιβαστεί έκταση 1400 στρεμμάτων στην Μονή Βατοπαιδίου μεγάλης εμπορικής αξίας η οποία τα προορίζει να γίνουν εγκαταστάσεις γηπέδου γκολφ».

Αθλιότητες ή έξυπνες επιλογές;

Και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Δριβελέγκας δήλωνε: «Είναι πάρα πολύ μεγάλης αξίας γιατί είναι στο εμπορικό κέντρο των Μουδανιών είναι στην πιο αναπτυσσόμενη περιοχή της Χαλκιδικής».
Το σενάριο είναι απολύτως φανταστικό. Μετά από την έρευνά μας στον κατάλογο των συμβολαίων δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο ακίνητο! Και όμως επηρεάστηκε ακόμα και η Δικαιοσύνη!
Βολεύει να ονομαστούν οι μοναχοί businessmen.

Στις 4-9-2008 ο ΑΛΦΑ εμφάνιζε πάλι τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Δριβελέγκα να ανακαλύπτει την τροπολογία Γεροντόπουλου που αφορούσε αποχαρακτηρισμό υγροβιότοπου και δασικής έκτασης στο Ξηροποτάμι Χαλκιδικής για να ωφεληθεί η Μονή Βατοπαιδίου από την υπεραξία του ακινήτου που ήταν άχρηστη γιατί ήταν έλος. Η υπόθεση μετά από έρευνά μας αποδείχθηκε ότι αφορούσε την προσπάθεια μερικών κατοίκων να αποκτήσουν τίτλους σε κτήματα που είχαν από παλαιά και δεν τους είχαν δοθεί από το Κράτος τίτλοι, δεν είχε καμία σχέση με το Βατοπαίδι.

Επίσης στις 01-09-2008 και ώρα 06:18 στον ΑΛΦΑ ο Βερύκιος έλεγε:
Βερύκιος: « ...; η τσέπη του Έλληνα φορολογούμενου, τουλάχιστο 26.000.000 ευρώ εξανεμίστηκαν. Κάποιοι τα πήραν. Κάποιοι κρύβονται. Κάποιοι θα βγουν απ'  το λαγούμι που έλεγε και ο Βλάχος. Θα ξελαγουμιστούν».

Και συνεχίζει ο Βερύκιος:

Βερύκιος: «Μου φέρανε πριν από λίγο, γιατί εμείς εδώ είμαστε ανοικτοί με όλα τα blogs, από ένα blog που λέει "125 λογαριασμούς έχει ο Εφραίμ σε μία και μόνο τράπεζα για την Μονή Βατοπαιδίου".
Είναι δυνατόν, Δήμο;

Η νεότερη πληροφορία που έχω είναι ότι η περίφημη Μονή Βατοπαιδίου, υπό τον αρχιμανδρίτη Εφραίμ σε μία μόνο τράπεζα διατηρεί 125 λογαριασμούς. Ούτε 5, ούτε 15, ούτε 25, αλλά 125. Τα ερωτήματα είναι απλά. Τι χρειάζεται μια Μονή Αγιορειτών 125 λογαριασμούς σε μία τράπεζα; Για ποιο σκοπό τους διατηρεί; Τι ποσά διακινεί που χρειάζονται 125 λογαριασμοί; Παρατηρείται και ανάλογο φαινόμενο και σε άλλες τράπεζες; Δηλαδή εδώ γίνεται σαφές ότι η συζήτηση πια έχει ανοίξει όχι μόνο στα ηλεκτρονικά μέσα, τηλεόραση, ραδιόφωνο και στον τύπο, αλλά και στο διαδίκτυο. Από το press.gr την αποκάλυψη την κατέβασα πριν λίγη ώρα ...;».

Είχαν στρέψει τα βέλη της κατά της προσωπικότητας του αρχιμανδρίτη Εφραίμ, όπως όμως αποκάλυψε η έρευνα ο αρχιμανδρίτης Εφραίμ δεν έχει κανέναν προσωπικό λογαριασμό και οι λογαριασμοί σε μία τράπεζα δεν ξεπερνούν τους έξι.
Αυτές οι αθλιότητες και πολλά άλλα τέτοια τελείως ανυπόστατα δημοσιεύματα έκαναν τον κ. Σανιδά να παρέμβει! Και να εκδόσει όχι απλή παραγγελία αλλά ολόκληρο πόρισμα!

Αξίζει να ερευνήσουμε

Θα επανέλθουμε για να απαντήσουμε σχετικά με το πόση αλήθεια έκρυβαν τα δημοσιεύματα του 2007; Ποιο ευυπόληπτο πρόσωπο τα συγκέντρωσε σε φάκελλο και τα έδωσε στον ΑΛΦΑ;  Ποια ήταν τα κίνητρα του προσώπου αυτού; Δεν είναι καθόλου άγνωστος, δεν είναι όμως εύκολο να κατανοήσει κανείς τα κίνητρά του. Ήταν ο πρώτος που μίλησε για υποεκτιμήσεις και υπερεκτιμήσεις!

Υπήρχαν όμως και άλλοι ευυπόληπτοι που μαζί με τον προηγούμενο μίλησαν για κοινόχρηστη λίμνη που δεν μεταβιβάζεται! Μίλησαν ακόμα και για την αξία των χρυσοβούλων! Για δάση και αρχαιολογικούς χώρους!
Ο κατά πάντα έγκριτος δημοσιογράφος της «Ελευθεροτυπίας» κ. Λασκαρέλιας έχει ήδη διατυπώσει διαφορετικές απόψεις.

Μένει εκτός των τόσο άλλων που έχουμε να δούμε ποιος αρχαιολόγος με «εξωφρενικές» απόψεις δεν μπορεί ακόμα και σήμερα να εντοπίσει τις θέσεις της περιουσίας της Μονής από τα χρυσόβουλα όταν η Βουλή των Ελλήνων γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια και έχει αποτυπώσει σε νομοθετικό διάταγμα με οθωμανικές ονομασίες που ισχύουν μέχρι σήμερα τις θέσεις αυτές!

Επίσης θα σχολιαστεί σε κάποια στιγμή η ενέργεια εκείνου του Υφυπουργού που είχε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την έκδοση του τελευταίου «σχιζοφρενικού» νόμου, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της «Καθημερινής». Για μεγαλύτερη κατανόηση σας ενημερώνουμε ότι υπήρξε κατήγορος, μάρτυρας, μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής (δηλαδή δικαστής) και νομοθέτης στην υπόθεση Βατοπαιδίου!

πηγή: http://briefingnews.gr-vatopaidi.wordpress.com

Νέα συγκλονιστικά στοιχεία για το παρασκήνιο και τις υπόγειες διεργασίες που οδήγησαν στην γνωστή ως «υπόθεση Βατοπαιδίου», έρχονται στο φώς της δημοσιότητας. Έγγραφα - φωτιά που έχει στην διάθεσή του το BriefingNews, φωτίζουν τις σκοτεινές διαδρομές και τα πρόσωπα που ανέδειξαν την υπόθεση αυτή σε μέγα θέμα, χωρίς να έχει προκύψει από την έρευνα τίποτα ουσιαστικό.
Ίσως θα έπρεπε να υπάρχει ένα ερωτηματικό από όλους τους κύκλους όταν ενέπλεκαν το Άγιον Όρος στα εδώ παιγνίδια.
Ο κ. Σανίδας στην παραγγελία -πόρισμά του συμπεριλάμβανε κατηγορίες όπως αυτή της απάτης σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, έγκυρες δικαστικές πηγές μας πληροφόρησαν ότι η κατηγορία αυτή δεν υφίσταται.

Κατηγορήθηκε το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών για τις υποεκτιμήσεις και υπερεκτιμήσεις αλλά δεν προκύπτει από καμία έγκυρη πηγή ούτε από κανένα σοβαρό Ελληνικό ή ξένο οίκο κάτι τέτοιο ενώ οι τοπικές Δ.Ο.Υ. έχουν αποφανθεί ότι δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το Σ.Ο.Ε. και είναι αναρμόδιες. Ετοιμάζεται δημοσίευση μεγάλης έρευνας που θα δείχνει ποιοι ήταν οι εγκέφαλοι της κατασκευής αυτών των κατηγοριών, με ποιο τρόπο διοχετεύτηκαν στα Μ.Μ.Ε. κατηγορίες που έχουν σχέση με το αστικό μέρος της υπόθεσης, γιατί, πώς, με ποιο τρόπο και σε ποιο χρόνο παρουσιάζονταν οι απόψεις τους στα Μ.Μ.Ε. Έγκυροι νομικοί κύκλοι κάνουν την κριτική τους σχετικά με την ποινικοποίηση μίας καθαρά αστικής υπόθεσης, όπως λένε για πολιτικές σκοπιμότητες και άλλα μικροσυμφέροντα.

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΤΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΩΝ «ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΩΝ» ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ
Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αποκάλυψη της διαδρομής του φακέλου των «κατασκευασμένων» κατηγοριών από τους «εγκεφάλους» στα Μ.Μ.Ε και τέλος στην Δικαιοσύνη. Υπάρχουν πληροφορίες ότι σύντομα θα κυκλοφορήσει σειρά βιβλίων σε συνέχειες προκειμένου να καλύψει και τα μελλοντικά γεγονότα.

Τα πρώτα λεπτομερή στοιχεία της υπόθεσης αφορούν την δίκη που έγινε το 2003 στην Κομοτηνή. Ερωτήματα όπως ποιοι παρακολουθούσαν τις μυστικές διαδικασίες του δικαστηρίου, σε ποια χρονική στιγμή γνώριζαν την εισήγηση της Εισηγήτριας, ποιος και με ποιον τρόπο την διέρρευσε, γνώριζε η δικαιοσύνη τους δράστες; Ποια σχέση έχουν οι δράστες με τις κατασκευασμένες αστικές αντίθετες από τα Γνωμοδοτικά Συμβούλια απόψεις οι οποίες παρουσιάστηκαν σαν νομικός μονόδρομος;

Από τον Ιανουάριο του 2004, δηλαδή σε λιγότερο από δύο μήνες, αφού μεσολαβούσαν οι γιορτές, ο Μητροπολίτης συζητούσε στην Ξάνθη στα καφενεία και στην αγορά ότι καθυστερούσε να βγει η απόφαση που ήταν κατά της Μονής όπως «έλεγαν οι φήμες».

Ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Παπαδόπουλος είπε στην Α΄ Εξεταστική ότι ο Αθ. Ξυνίδης τον ενημέρωσε πριν γίνει η διάσκεψη ότι το αποτέλεσμα θα είναι 2-1 κατά της Μονής και εκείνος ως δημοσιογράφος αναφέρει ότι «Το διαρρεύσαμε και ήμασταν ικανοποιημένοι».

Στις 5 Νοεμβρίου 2003 έγινε το δικαστήριο μεταξύ Μονής και Δημοσίου. Τέλη Απριλίου 2004 έγινε μυστική διάσκεψη των δικαστών του Δικαστηρίου. Στο χρονικό διάστημα αυτό έπρεπε τα πάντα να είναι μυστικά. Δεν μπορούμε να κάνουμε κριτική στα στοιχεία που θα εκτεθούν. Θα τα κρίνουν οι αναγνώστες.

Ο ΕΚΔΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΜΑΧΗΤΗΣ»
Ο κ. Παναγιώτης Παπαδόπουλος εκδότης της εφημερίδας «Μαχητής Θράκης», σύμφωνα με δικές του μαρτυρίες υπήρξε ο βασικός τοπικός αρθρογράφος εναντίον της Μονής και υπέρ των απόψεων οικογένειας Ξυνίδη και όσων συνεργάστηκαν με αυτούς.

Ο ίδιος αναφέρει στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής σε ερώτηση του κ. Μπόλαρη:
Μπόλαρης: Πότε μάθατε εσείς για το αποτέλεσμα της διάσκεψης που έγινε στο Πρωτοδικείο Ροδόπης και ότι βγήκε απόφαση 2-1;
Παπαδόπουλος: Αυτό άρχισε να διαρρέει στην ατμόσφαιρα γύρω Φλεβάρη-Μάρτη, τότε περίπου.

Όπως προαναφέρθηκε οι διασκέψεις είναι μυστικές και η διάσκεψη έγινε τέλη Απριλίου. Πώς γνώριζε ο κ. Παπαδόπουλος από το Φλεβάρη το αποτέλεσμα της διάσκεψης που έγινε τον Απρίλη; Γιατί ο κ. Μπόλαρης αν και αρμόδιος στην Εξεταστική Επιτροπή έμεινε ευχαριστημένος από την απάντηση και λέει: «Ήταν έγκαιρα πάντως έτσι»; Υπάρχει έγκυρη πληροφόρηση των μυστικών διαδικασιών του δικαστηρίου; Και σε σχέση με τι ήταν έγκαιρη η γνώση των διαδικασιών του δικαστηρίου από τον κο Παπαδόπουλο; Γιατί με ειδική παραγγελία του ο κ. Σανιδάς θεώρησε αξιόπιστο ένα τέτοιο μάρτυρα για τον οποίο ο πρώην Πρόεδρος του ΝΣΚ κος Τζεφεράκος τον χαρακτήρισε αναξιόπιστο, εμπαθή και ακατάλληλο για μάρτυρα. Τέλος γιατί ο κος Παπαδόπουλος συγχαίρει τον κο Σανιδά και τον στηρίζει ηθικά όπως αναφέρει ο ίδιος ο Σανιδάς στο βιβλίο που έγραψε;

Γιατί ο κος Μπόλαρης δεν είπε στον κο Παπαδόπουλο «πώς μαθαίνεις τις μυστικές διαδικασίες του δικαστηρίου και τις διαρρέεις και ικανοποιείσαι όταν αυτό είναι αιτία να στείλει κάποιον στον Εισαγγελέα;»
Από πού γνώριζε ο κος Παπαδόπουλος τα των μυστικών διαδικασιών της δίκης;
Παπαδόπουλος: Ο κ. Ξυνίδης που μιλούσα εγώ ...; γνώριζαν ότι η απόφαση είναι απορριπτική. Το ήξεραν.
Και συνεχίζοντας στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής είπε: «Αυτό το είχαμε διαρρεύσει. Ήμασταν ικανοποιημένοι».
Επίσης ο ίδιος είπε στην Εξεταστική: «Αντιλαμβάνονται οι δικαστές ότι η τοπική κοινωνία έχει ξεσηκωθεί. Αναφέρομαι κυρίως στην Ξάνθη».

Δεν υπήρχε όμως κοινωνία που είχε ξεσηκωθεί. Δημοσιεύματα του κου Παπαδόπουλου υπήρχαν. Ποιοι κρύβονται πίσω από τον υποτιθέμενο ξεσηκωμό των κατοίκων; Γιατί ο κος Σανιδάς χρησιμοποίησε αυτά τα δημοσιεύματα σαν να ήταν έγκυρα;

ΕΓΓΡΑΦΟ - ΕΚΠΛΗΞΗ
Έκπληξη είναι το έγγραφο του Υφυπουργού κυρίου Πεταλωτή και του αδερφού του Γ.Γ. του ΠΑΣΟΚ κ. Αθ. Ξυνίδη προς τον Υφυπουργό κ. Δούκα της 14-7-2004. Η Μονή και το Δημόσιο είχαν συμβιβασθεί περίπου πριν ένα μήνα και στις 14-7-2004, ο κ. Πεταλωτής αποστέλλει επιστολή προς τον Υφυπουργό κ. Δούκα εκ των υστέρων και αναφέρει ότι γνώριζε την εισήγηση του εισηγητή δικαστή του δικαστηρίου Κομοτηνής πριν την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης!!!

Το έγγραφό τους αυτό κατηγορεί το Δημόσιο γιατί δεν προέτρεψε το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων να παρανομήσει και να ζητήσει την εισήγηση του εισηγητή δικαστή στο δικαστήριο της Κομοτηνής. Το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο είχε συσκεφθεί 20-5-2004 είναι κοινώς γνωστό ότι δεν είχε νόμιμη δυνατότητα το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο να ζητήσει την εισήγηση του εισηγητή δικαστή; Πώς ήταν τόσο βέβαιοι ότι η εισήγηση του εισηγητή δικαστή ήταν υπέρ του Δημοσίου και όχι υπέρ της Μονής; Πώς γνώριζαν ότι υπήρχε εισήγηση και ποιος τους το είχε πει με τόση βεβαιότητα.

Ποιος και γιατί βάφτισε την εισήγηση του Εισηγητή Δικαστή ως Απόφαση Δικαστηρίου; Ενώ όπως κατέθεσε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ο κ. Σανιδάς ήταν απλώς ένα σχέδιο της Εισηγήτριας!!! (Θα ακολουθήσουν άλλα δημοσιεύματα για το θέμα αυτό)

ΠΙΕΖΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟ
Ο Μητροπολίτης Ξάνθης έστελνε έγγραφα προς την Πρόεδρο του δικαστηρίου να εκδόσει απόφαση από τον Ιανουάριο του 2004 σύμφωνα με την εισήγηση του Εισηγητή - Δικαστή! Ποιος ενημέρωνε τον Μητροπολίτη Ξάνθης και έστελνε έγγραφα προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από τον Ιανουάριο του 2004 όταν το δικαστήριο είχε εκδικαστεί μόλις δύο μήνες πριν,  τον Νοέμβριο του 2003; Ποιος δηλαδή τότε ποινικοποιούσε το αστικό μέρος της υπόθεσης γνωρίζοντας ότι η εισήγηση της Εισηγήτριας θα αναφέρει τις απόψεις του σε μεγάλο βαθμό;

Αυτό σημαίνει ότι οι κ. Ξυνίδης, Πεταλωτής και Μητροπ. Ξάνθης γνώριζαν την εισήγηση της Εισηγήτριας πριν κατατεθεί τον Φεβρουάριο,  από τον Ιανουάριο του 2004;

Υπεύθυνος για την στενή παρακολούθηση του πράγματος είναι βέβαια ο κ. Ξυνίδης. Ο κ. Αθ. Ξυνίδης ήταν υπεύθυνος για αυτά: «γιατί το νομικό σκέλος της υπόθεσης το είχε αναλάβει από την Επιτροπή Αγώνα και το έβλεπε ο κ. Ξυνίδης»  (Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, Τσολακίδης, Δήμαρχος Βιστωνίδος, σ. 193).

Αλλά και ο κ. Ξυνίδης το καταθέτει ο ίδιος.

ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Κύριε Ξυνίδη, ήθελα να ρωτήσω 3 πράγματα σύντομα. Η γνώση για το αποτέλεσμα της διασκέψεως έγινε με διαρροή. Ήταν  γνωστή στην κοινωνία της Ξάνθης;
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΞΥΝΙΔΗΣ: Ναι. Επί αρκετές μέρες υπήρχαν δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο. Έχω προσκομίσει κάποιες αποφάσεις. Έχω και άλλα εδώ αν θέλετε.
ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ: Το ήξεραν όλοι οι φορείς;
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΞΥΝΙΔΗΣ: Όλοι.

Ο κ. Ξυνίδης ομολόγησε ο ίδιος ότι ήταν γνώστης της εισήγησης και το διέρρευσε στους άλλους.
Οι «άγνωστοι» νομικοί αυτοί κύκλοι  την γνώση τους αυτή την είχαν διαρρεύσει σε κατάλληλο καιρό και σε δημοσιογράφους.

Τα ίδια επιβεβαιώνει και ο δημοσιογράφος Ντάσκας (ο κος Ντάσκας είναι αυτός που καυχιέται ότι έστειλε προς τον κο Σανιδά την πρώτη επιστολή που ξεκίνησε την υπόθεση τρία χρόνια μετά, το 2007, τι σχέση είχε ο κος Ντάσκας με τους άγνωστους Νομικούς κύκλους που γνώριζαν τις μυστικές διαδικασίες της δίκης;

Στο ερώτημα του βουλευτή κ. Μάρκου Μπόλαρη απαντά:
Μάρκος Μπόλαρης: «Κύριε Ντάσκα επειδή κάνατε μία εξονυχιστική έρευνα στην περιοχή της Θράκης και αναφερθήκατε ότι ήταν γνωστό το αποτέλεσμα της διάσκεψης όπως σας είπαν φορείς, μπορούμε να είμαστε λίγο πιο συγκεκριμένοι; Δηλαδή, ποιοί φορείς το γνώριζαν; Έχει σημασία».
Μάρτυς (Ιωάννης Ντάσκας): «Οι πρόεδροι των δικηγορικών συλλόγων της περιοχής το γνώριζαν («Ξυνίδης και ο Πεταλωτής ...;.»)». (Eξεταστική Επιτροπή της Βουλής, Ντάσκας σελ. 189-190).

Πιεζόταν ακόμα και εγγράφως να εκδώσει σύντομα την εισήγηση σαν απόφαση όπως προκύπτει από τις επιστολές του Μητροπολίτη Ξάνθης η πρόεδρος του δικαστηρίου κα Ψάλτη, μετέτρεπαν από αστική σε ποινική την υπόθεση και διοχετευόταν στα ΜΜΕ σαν ποινική. Δυσκολεύονται λοιπόν και φοβούνται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και δεν μπορούν οι Υπάλληλοι των Υπηρεσιών να αποφανθούν περί του δικαίου.

ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ!
Αλλάζουν καταθέσεις μάρτυρες και κατηγορούμενοι. Το άσπρο το παρουσιάζουν μαύρο. Άλλα έλεγαν στην Εξεταστική Επιτροπή και άλλα όταν εμφανίζονταν στην ανακρίτρια όπως ανέφεραν τα Μ.Μ.Ε. (Βλέπε Μαντέλη) .
Με επιστολές του ο Μητροπολίτης Ξάνθης προς την Πρόεδρο του Δικαστηρίου κα Ψάλτη και προς τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, επιχειρούσε με απειλές να επηρεάσει το περιεχόμενο της απόφασης του δικαστηρίου πού επρόκειτο να εκδοθεί, χωρίς όμως αυτός να κατηγορηθεί για οτιδήποτε. Είναι μάλιστα και ευυπόληπτος μάρτυρας.

Η επιστολή που απευθύνει στην Πρόεδρο του Δικαστηρίου, φέρει ημερομηνία 1/2004 και γίνεται για να πιεστεί η Πρόεδρος να εκδώσει απόφαση, αφού ο ίδιος έχει πληροφορηθεί το αποτέλεσμα της εισήγησης και ξέρει περί της πλειοψηφίας 2-1, αφού θεωρεί ότι τον Ιαν 2004 έχει ήδη καθυστερήσει η απόφαση! (βλ. σχ. Συνέντευξή του στον Εθνικό Κήρυκα 18-10-200. «Πληροφορηθήκαμε ότι μία εισηγήτρια πρωτοδίκης διαπίστωσε ότι το δίκιο είναι με το μέρος του Ελληνικού Δημοσίου και όχι της Μονής και μαζί της συμφωνούσε και ένας δεύτερος πρωτοδίκης, οπότε η Ψάλτη επέμενε να τροποποιηθεί η εισήγηση διότι έλεγε ότι δεν έχουν κάνει σωστές εκτιμήσεις, ενώ η εισηγήτρια και ο δικαστής επέμεναν ότι έχουμε ως γνώμονα το δίκαιο και τη συνείδησή μας και δεν εκδίδεται η απόφαση» (Ποια απόφαση, αφού δεν υπήρχε.

Ο Ξυνίδης και ο Πεταλωτής με τον Μητροπολίτη ονομάστηκαν φορείς, υποκινούσαν τον κόσμο, ώστε όπως αναφέρει ο φίλος τους δημοσιογράφος κ. Παπαδόπουλος «υπήρξαν κινητοποιήσεις», «πήγαμε σύσσωμοι στο δικαστήριο για να διατρανώσουμε την ενότητά μας και παράλληλα την οργή και αγανάκτησή μας για τις διεκδικήσεις της Μονής Βατοπεδίου στις παραλίμνιες εκτάσεις της λίμνης Βιστωνίδας που ανήκαν στο Δημόσιο», « ...;την απαίτηση των τοπικών κοινωνιών και του λαού της Θράκης να μην πάρουν τίποτε οι καλόγεροι από τους δύο Νομούς ...;».

Δεν υπάρχει ούτε ένας κατονομαζόμενος, διαμαρτυρόμενος πολίτης, ούτε ένας φορέας - σύλλογος των «θιγομένων» πολιτών. Ποτέ μέχρι σήμερα, σε κανένα έντυπο, ηλεκτρονικό μέσο δεν φιλοξενήθηκε έστω ένας θιγόμενος κάτοικος της περιοχής, αντίθετα αποσιωπήθηκε το γεγονός ότι ο Συνεταιρισμός των ψαράδων της περιοχής, παρενέβη σε δίκη υπέρ της Μονής αναγνωρίζοντας την, ως κυρία των εκτάσεων της περιοχής.

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ
Θα πρέπει εξάλλου να τονισθεί ότι στην εισήγηση της εισηγήτριας, που παραδόξως ονομάστηκε απόφαση, δεν αναφέρεται καθόλου το ΝΔ του 1924 ούτε και ο συμβιβασμός που προήλθε από αυτό, δίνοντας η Μονή 38.000 στρέμματα στη Χαλκιδική προς κατάπαυση κάθε δικαστικής διαφοράς με το Δημόσιο, το οποίο Δημόσιο τα μεν στρέμματα τα πήρε, στην δε Μονή δεν αναγνωρίζει ούτε το δικαίωμα να προσφύγει στα δικαστήρια, ποινικοποιώντας την αστική πλευρά της υπόθεσης αυτής.

Ο κος Σανιδάς «ξέχασε» να κατηγορήσει την κ. Σακάλογλου για την παράλειψη αυτή, κατηγόρησε όμως το Γ.Σ.Δ.Κ. ότι δεν έλαβε υπόψη του  την ακατάργητη δήθεν σύμβαση του 1930 στην οποία οπωσδήποτε είχε αναφερθεί το Γ.Σ.Δ.Κ. και η οποία καταργήθηκε όπως θα δούμε πιο κάτω δύο φορές, την μία το 1935 με Αναγκαστικό Νόμο που το Κράτος άρπαξε μονομερώς την κατοχή της Λίμνης φαλκιδεύοντας έτσι την Σύμβαση του 1930 ενώ το 1941 καταργήθηκε ρητά μέχρι το 1951 για δέκα ολόκληρα χρόνια, ενώ με τα επόμενα Ν.Δ. ποτέ δεν γύρισε στην Σύμβαση του 1930 αλλά στο δικτατορικό αναγκαστικό νόμο του 1935 που δεν έχει καμία σχέση με την Σύμβαση.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΜΦΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΚΑΜΠΤΟΙ
Οι κ. Πεταλωτής και Ξυνίδης γιατί άραγε κάμφθηκαν και σαν οργανωτική επιτροπή κατέληξαν ότι μπαίνουν σε φάση ανταλλαγής, όπως λένε στις καταθέσεις τους.
Πόσο σοβαρά ελήφθη η κατάθεση του εκδότη του «Μαχητή», Π. Παπαδοπούλου, ο οποίος υποστήριξε ότι «αυτοί που γνώριζαν και τους ενημέρωναν ήταν ο κ. Ξυνίδης και όλοι οι φορείς; Αλλά και ποιοι νομικοί κύκλοι της περιοχής ενημέρωναν συγκεκριμένους δημοσιογράφους, όπως οι ίδιοι κατέθεσαν;

Κατηγορήθηκαν οι μοναχοί ότι επικοινώνησαν με την Πρόεδρο του Δικαστηρίου τηλεφωνικώς, όμως πριν ακόμη γίνει το Δικαστήριο ο Μητροπολίτης μαζί με τον Ξυνίδη, προστέθηκε δε και ο Πεταλωτής γνώριζαν περί της εισηγήσεως της μιας δικαστού και περί της υπάρξεως πλειοψηφίας 2-1 μεταξύ των δικαστών, πριν γίνει ακόμη κοινή διάσκεψη. Αυτό το είχαν διαρρεύσει παντού. Αποκαλύπτεται στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ως εξής:

Κωνσταντίνος Βαξεβάνης: «Απ΄ όλους τους παράγοντες στη Θράκη ήταν κοινό μυστικό ότι η δικαστική απόφαση θα έβγαινε με ψήφους 2-1 υπέρ του δημοσίου». Σε ερώτηση του βουλευτή κ. Πλεύρη:
Αθανάσιος Πλεύρης: «Εσείς είχατε την εντύπωση, από την έρευνα που έχετε κάνει ότι ήταν γνωστή αυτή η διάσκεψη, ότι είχε γίνει και είχε βγει μία απόφαση την εποχή που έγινε αυτό;»
Ο κ. Βαξεβάνης απάντησε:
Κωνσταντίνος Βαξεβάνης: «Βεβαίως, το είχαμε μάθει και εμείς ακόμα, εννοώ εμείς οι δημοσιογράφοι, όχι εγώ συγκεκριμένα ...; Βεβαίως. Νομικοί κύκλοι της περιοχής (Ξυνίδης, Πεταλωτής) συζητούσαν ότι υπάρχει απόφαση 2 προς 1. Και μάλιστα αυτό, αν θέλετε, μπορεί να προκάλεσε και μία πίεση στους δύο (δικαστές) που πλειοψήφισαν για το ότι έχει διαρρεύσει, εμείς θα εκτεθούμε ...;».

ΜΕΛΕΤΗ - ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΣΤΟ ΡΥΘΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ
Όπως είναι γνωστό κυκλοφόρησε μελέτη του καθηγητή κ. Σταθόπουλου ο οποίος μελέτησε το αστικό μέρος της υπόθεσης της λίμνης Βιστωνίδας. Σε αυτή τη μελέτη ευχαριστεί τον κ. Ξυνίδη για τα στοιχεία που του έδωσε προκειμένου να την εκπονήσει. Ποια η σχέση των αστικών απόψεων του κ. Ξυνίδη που προαναφέρθηκαν και θεωρήθηκαν νομικός μονόδρομος με τη μελέτη αυτή;

Συνταρακτικές λεπτομέρειες της υπόθεσης ανατρέπουν τα πάντα ...;
Θα υπάρξει συνέχεια ...;

πηγή: Αγιορείτικο Βήμα-vatopaidi.wordpress.com

Ο Βουλευτής Α' Αθηνών του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού Θάνος Πλεύρης, ο οποίος παρακολούθησε όλη την πορεία του θέματος της ΙΜΒ ως μέλος της Εξεταστικής και στην συνέχεια της Προκαταρκτικής Επιτροπής, επαναφέρει το ζήτημα στην επιφάνεια.

Συγκεκριμένα κατέθεσε ερώτηση (την συνυπογράφει και ο Άδωνις Γεωργιάδης) προς τους Υπουργούς Οικονομίας και Δικαιοσύνης, διότι μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει χώρα η πραγματογνωμοσύνη, όπως είχε αποφασιστεί από την Προκαταρκτική Επιτροπή, απ' όπου θα φαινόταν αν υπάρχει τελικώς ζημία του Δημοσίου και ποια είναι αυτή.

Η ερώτηση των βουλευτών του ΛΑ.Ο.Σ. έχει ως εξής:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΞΙΟΤΙΜΟ ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΘΕΜΑ: Εκτιμήσεις υπόθεσης Ι.Μ.Β.

Επανερχόμαστε στην από 10.05.2011 ερώτησή μας (αρ. πρωτ. 16031), η οποία στην ουσία της δεν απαντήθηκε από κανένα από τα δύο ερωτώμενα Υπουργεία.

Λίγο πριν ολοκληρώσει τις εργασίες της η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για την διενέργεια της προκαταρκτικής εξέτασης για την υπόθεση της Ι.Μ.Β. και συγκεκριμένα στις συνεδριάσεις από 28.09.2010 και εντεύθεν (δείτε πρακτικά), αποφασίστηκε και μάλιστα κατόπιν κληρώσεως να αναλάβουν ξένοι ανεξάρτητοι οίκοι τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης για να διαφανεί εάν και ποια υπήρξε η απόκλιση μεταξύ της αξίας της λίμνης Βιστωνίδας και των ακινήτων που αντάλλαξε το δημόσιο.

Ενώ λοιπόν έχει περάσει σχεδόν ένα έτος από εκείνη την απόφαση, στην προηγούμενη ερώτησή μας το μεν Υπουργείο Δικαιοσύνης δήλωσε αναρμοδιότητα, πράγμα τουλάχιστον προκλητικό τη στιγμή που οι αποφάσεις της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής άπτονται άμεσα με τη διαδικασία της τακτικής δικαιοσύνης, το δε Υπουργείο Οικονομικών, αναφέρθηκε σε άσχετους ελέγχους που έχουν να κάνουν με τους φορολογικούς ελέγχους της Μονής.

Κάτι τέτοιο μας προξενεί τρομακτική εντύπωση, διότι εάν δεν λάβει χώρα ο έλεγχος για την τυχόν απόσταση μεταξύ της αξίας της λίμνης Βιστωνίδας και των ανταλλαγέντων, είναι πολύ πιθανό να θεωρηθεί ότι η κυβέρνησή Σας εσκεμμένα δεν προβαίνει σε αυτόν τον έλεγχο, επειδή πολύ απλά δεν βγαίνουν τα νούμερα που υποστήριξε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ή και ενδεχομένως δεν υπάρχει απόκλιση μεταξύ των δύο τιμών και άρα σε μεγάλο βαθμό καταρρέει το μέγεθος του «σκανδάλου» που επικοινωνιακά έφερε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.

Συνεπώς ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί,

Α) Έχει ανατεθεί σε ξένους οίκους πραγματογνωμοσύνη αναφορικώς με το θέμα της αξίας της λίμνης και των ανταλλαγέντων ακινήτων και εάν όχι με ποιοι δικαίωμα αγνοείτε την απόφαση της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που έχει τον ρόλο του οιονεί εισαγγελέα και ανακριτή;

Β) Εάν έχουν διενεργηθεί οι έλεγχοι για ποιο λόγο αγνοεί μέχρι σήμερα η Βουλή το αποτέλεσμά τους και ποιο τελικά είναι;

Αθήνα, 06.09.2011

Οι ερωτώντες βουλευτές

Αθανάσιος Πλεύρης, Βουλευτής Α' Αθηνών

Σπυρίδων-Άδωνις Γεωργιάδης, Βουλευτής Β' Αθηνών

Πηγή: http://romfea.gr/

Λουκά Δ. Παπαδάκη

Στον Στέφανο Γρατσέα

 

Στην εφημερίδα «Διέξοδος» της Ιεράπετρας (1 και 8 Απριλίου 2009) και στο περιοδικό «Άγκυρα Ελπίδος» της Ιεράς Μητρόπολεως Ιεραπύτνης και Σητείας (τ. 51, Ιούλιος-Αύγουστος 2009) είχαμε δημοσιεύσει το κείμενο

«Ο Μελέτιος Μεταξάκης στο Άγιον Όρος». Σε αυτό ιστορούνται τα όσα επακολούθησαν της απελευθέρωσης του Αγίου Όρους από τον ελληνικό στρα¬τό και παρακολουθείται η δράση του μητροπολί¬τη Κιτίου Μελετίου Μεταξάκη το 1913, όταν, διο¬ρισμένος από την ελληνική Κυβέρνηση ως μέλος επιτροπής υπό τον Ίωνα Δραγούμη, μετέβη επιτόπου, προκειμένου να αποσοβήσει τη διεθνοποίηση της Αθωνικής Πολιτείας, που απεργάζονταν οι Ρώσοι πανσλαβιστές.

Ρόλο κεντρικού άξονα στο δημοσίευμα εκείνο έχει μία, αδημοσίευτη ως τότε, επιστολή - αναφορά, την οποία συνέταξε ο Μελέτιος ατις Καρυές την 23η Σεπτεμβρίου 1913 με αποδέκτη τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης Ελευθέριο Βενιζέλο. Να πούμε, μέσα σε λίγες γραμμές, ότι στην επιστολή αυτή, η οποία φυλάσσεται στο Αρχείο της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ηρακλείου, ο Με¬λέτιος περιγράφει τη συγκίνηση που προκάλεσε και τις ελπίδες που ενέπνευσε στους μοναχούς η παρουσία στο Περιβόλι της Παναγιάς εκπροσώ¬που της Κυβέρνησης των Αθηνών, καταγράφει τις ενέργειες της μοναστηριακής κοινότητας και του ιδίου τους χειρισμούς, δίδει δε πληροφορίες για τις κινήσεις του Ρώσου απεσταλμένου Βόριδα Σεραφείμωφ, τον οποίο δημοσιεύματα της εποχής έφεραν ως Πρόξενο της Ρωσίας στον Άθω.

Από το Αρχείο της Βικελαίας αναδύεται και δεύτερη επιστολή - αναφορά του Μελετίου προς τον Βενιζέλο υπό ημερομηνία 17 Οκτωβρίου 1913, όπου αναπαριστάται εν συντομία, αλλά και με πιστότητα, η συνομιλία που είχε την προηγουμένη ο Μητροπολίτης με τον Σεραφείμωφ, τον τμηματάρχη επί των εκκλησιαστικών της Ρωσικής Πρε¬σβείας στην Κωνσταντινούπολη. Η αναφορά δεν παρέχει μόνον πληροφορίες για τις εξελίξεις στο αγιορείτικο, αλλά προσφέρει στην ελληνική διπλωματία επιχειρήματα, υποδεικνύει δε εμμέσως και το σχέδιο δράσης για την αίσια έκβαση του ζητήματος.

Στην έπιστολή γίνεται λόγος για τους Ρώσους Μανσούρωφ και Σαζόνωφ. Ο Μανσούρωφ, πρώην Γραμματέας της Ρωσικής Πρεσβείας στην Κων¬σταντινούπολη, την έποχή δε αυτή ύπάλληλος του Συνοδικού Γραφείου Μόσχας, εξουσιοδοτείται από την Κυβέρνησή του να μεταβεί στο Άγιον Όρος, προκειμένου να μελετήσει όχι μόνο το αγιορειτικό ζήτημα, αλλά και αυτό της αίρεσης των Ονοματολατρών. Ο Ρώσος απεσταλμένος, διερ¬χόμενος από την Αθήνα, έχει συνομιλία με τον Με¬λέτιο. Διαβάζουμε στον «Εκκλησιαστικό Κήρυκα» (τ. ΜΘ', 15 Μαρτίου 1913): « ...;Ο κ. Μανσούρωφ, πατρώζων υιός του αοιδίμου Μανσούρωφ, όστις επί έτη μακρά μετά του Τερτίου Φιλίππωφ εκράτει εν Ρωσία ύψηλά την σημαίαν των πατροπαραδότων προς τους Έλληνας ευνοιών, ευηρεστήθη διερχό¬μενος δι' Αθηνών να επισκεφθή τον εκεί παρεπιδημούντα Π. Μητροπολίτην Κιτίου και επί γνωρι¬μία και επί διαγνώσει των σκέψεων αυτού επί του ζητήματος του Αγίου Όρους ...;». Οι αντιλήψεις, τις οποίες υποτίθεται ότι είχε ο Μανσούρωφ, κατα-γράφονται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Μακεδονία» (5.3.1913): «Ο Βιενναίος "Ν.Ελ. Τύπος" πληροφορείται εκ Κωνσταντινουπόλεως ότι ο ειδι¬κός απεσταλμένος της Ρωσσικής Κυβερνήσεως Μανσούρωφ επιστρέψας εκεί εκ της ειδικής απο¬στολής, ήτις τω είχεν ανατεθή, εδήλωσεν εν συνεντεύξει ότι η ίδρυσις δημοκρατίας μοναχών εν Αγίω Όρει είναι αδύνατος και αντιβαίνει εις τας εκκλησιαστικάς διατάξεις. Ο κ. Μανσούρωφ απεφάνθη υπέρ της προσαρτήσεως του Αγίου Όρους εις την Ελλάδα». Αλλά και στο έργο του Μελετί¬ου «Το Άγιον Όρος και η Ρωσική πολιτική εν Ανα¬τολή» σημειώνεται ότι ο Μανσούρωφ, ύστερα από συζητήσεις που είχε στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα, πριν ακόμη μεταβεί στον Άθω, «ήτο ήδη πεπεισμένος περί της ανάγκης του να εγκαταλειφθή η πρότασις [περί ουδετεροποιήσεως], αμφέβαλλε δε μόνον αν κατώρθου να πείση και τον κ. Σαζόνωφ». Όμως φαίνεται ότι τελικώς ο Μαν¬σούρωφ είτε παραπλάνησε τους συνομιλητές του είτε μετέβαλε στάση, αφού στον Κήρυκα της 30ής Νοεμβρίου 1913 και σε επιστολή εκ Μόσχας (Δεκέμβριος 1912) προς «πρόσωπον ενδιαφερόμενον διά το ζήτημα του Αγίου Όρους», βρί¬σκουμε το εξής απόσπασμα: « ...;Ο κ. Μανσούρωφ εν ταις συνομιλίαις του δεν απέσχεν απερικαλύπτως να χαρακτηρίση ως όλον ασύμφορον και υπό πάσας τας επόψεις βλαβεράν την προσάρτησιν του Άθωνος εις την Ελλάδα, όχι μόνον διά τα συμφέ¬ροντα της Ορθοδοξίας (βεβαίως τα Ρωσικά), αλλά και δι΄αυτά ταύτα τα συμφέροντα των Μο¬ναχών, και ως εκ τούτου, προσέθηκε, και αυτή η επαναφορά του Άθωνος υπό την κυριαρχίαν της Τουρκίας θα ήτο προτιμοτέρα , εάν δεν ήτο δυ¬νατόν να ευρεθή άλλη τις λύσις, ως λ.χ. συλλογι¬κή των Ορθοδόξων κρατών διοίκησις η υπαγωγή αυτών υπό τον Οικουμενικόν Πατριάρχην ...;». Ο εντός παρενθέσεων σχολιασμός ανήκει στον Με¬λέτιο.

Ο έτερος Ρώσος, ο Σαζόνωφ (1860-1927), είναι ο επί των Εξωτερικών υπουργός της τσαρικής Κυ¬βέρνησης (1910-1916). Σχετικά με την κατεύθυνση της πολιτικής του μας ενημερώνει η έφημερίδα "Εμπρός" (2.4.1913) σε άρθρο της υπό τον τίτλο "Πανσλαυϊσμός και Πανγερμανισμός": « ...;Σήμε¬ρον εγνώσθη ότι ο κ. Σαζόνωφ παρητήθη, αλλ΄ ότι ο Τσάρος δεν εδέχθη την παραίτησίν του. λόγος της υποβληθείσης παραιτήσεως του Ρώσσου υπουργού των Εξωτερικών είνε προφανώς η διαφωνία του προς τους Πανσλαυϊστάς ...;». Όμως ούτε εδώ μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, εφόσον το ζήτημα προέκυψε λόγω της αντίδρασης των Πανσλαβιστών για τις συμφωνίες, στις οποίες προχώρη¬σε ο Σαζόνωφ με τις άλλες Μεγάλες Δυνάμεις, επειδή θεωρήθηκαν ασύμφορες για την υπόθεσή τους.

Την είδηση της συνάντησης Μελετίου-Μανσούρωφ δίδει στην εφημερίδα του ο απεσταλμένος της «Ν. Ημέρας» και την αναδημοσιεύει ο Κή¬ρυκας (τ. ΝΘ', 31 Οκτωβρίου 1913). Στο επόμε¬νο τεύχος του περιοδικού (τ. Ξ', 15 Νοεμβρίου) ο Μελέτιος υπό τον τίτλο «Ενδιαφέρουσα συνέντευξις» θα δημοσιεύσει κολοβό το διάλογο της κατ' ιδίαν συνομιλίας τους στη ρωσική Μονή, αρχί¬ζοντας, υστέρα από σύντομη εισαγωγή, με τα λό¬για του Σεραφείμωφ: «Ως σας είπα και προχθές, διεβίβασα ...;». Θα παραλείψει δηλαδή το πρώτο μέρος, όπου ο Σεραφείμωφ παραπονείται ότι οι Βούλγαροι και οι Ρώσοι Αγιορείτες βρίσκονται υπό καθεστώς φόβου, λόγω της εναντίον τους δράσης ενόπλων Ελλήνων μοναχών, επιπλέον δε ότι και του ιδίου η ζωή απειλείται. Απουσιάζουν επομένως και οι απαντήσεις του Μελετίου ατις αιτιά¬σεις του Ρώσου, όπως επίσης και κάθε ένδειξη ότι το κείμενο αποτελεί απόσπασμα αναφοράς του Μητροπολίτη προς τον Πρόεδρο της ελληνικής Κυβέρνησης. Θα έλεγα ότι από το δεκαοκτασέλιδο χειρόγραφο λείπει κάθε τι που θα μπορούσε να βλάψει τα εθνικά συμφέροντα, οι πρώτες δηλαδή πεντέμισυ σελίδες, αλλά και η τελευταία σελίδα, στην οποία ο Μελέτιος, απευθυνόμενος στον Βε¬νιζέλο, υποβάλλει την εκτίμησή του για την ειλι¬κρίνεια των προθέσεών του συνομιλητή του. Παραδίδομε το πλήρες κείμενο, σημειώνοντας εντός αγκύλης τις σημαντικότερες διαφορές που πα¬ρουσιάζει το κείμενο του Κήρυκα:

«Κύριε Πρόεδρε, χθες έσχον την ευκαιρίαν να ομι¬λήσω επί μακρόν μετά του κ. Β. Σεραφείμωφ υπό τας ακολούθους περιστάσεις. Εξακολουθών από της Μονής Βατοπαιδίου, οπόθεν είχον γράψει την τελευταίαν μου [επιστολήν], την πορείαν μου προς επίσκεψιν των προς το βάθος της Χερσονήσου Μονών, κατήντησα διά των Μονών Εσφιγμένου και Χιλανδαρίου (σερβικής) εις την του Ζωγράφου (βουλγαρικήν). Εις την τελευταίαν ταύτην ανέμενέ με ο κ. Σεραφείμωφ, επίτηδες εκ της ρωσικής Μονής δύο ώρας προ εμού αφιχθείς, όστις και εξέφρασε την επιθυμίαν να κατευθυνθώμεν από την του Ζωγράφου εις την ρωσικήν Μονήν, ης ο ηγούμενος είχεν απευθύνει και ιδιαιτέραν πρόσκλησιν περί επισκέψεως της Μονής. Εις την ρωσικήν Μονήν η συνήθης εις όλας τας

Μονάς υποδοχή προσέλαβεν εξαιρετικήν επιση¬μότητα, τεθέντος εις παράταξιν όλου του μεγάλου πλήθους των Μοναχών αυτής. Κατά την εν τω ναώ δοξολογίαν εμνημονεύθησαν ο Αυτοκράτωρ Νικόλαος και ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος, ομιλών δε προς το πυκνόν εκκλησίασμα, παρόντος και του κ. Σεραφείμωφ, παρέστησα πόσην οφείλουσι προς αλλήλους ευγνωμοσύνην Ρώσοι και Έλληνες και πόσον είνε αμφοτέροις επιβεβλημένον να τηρώσι την ενότητα του πνεύματος εν τω συνδέσμω της ειρή¬νης, και εξέφρασα την πεποίθησιν ότι η εκ των διεξαγομένων ενεργειών προκύψασα λύσις εις το της ημέρας ζήτημα θα είνε τοιαύτη, ώστε να ενισχυθή έτι μάλλον ο πολύτιμος της αγάπης δεσμός, ο συν¬δέων τους δύο αδελφούς εν πίστει λαούς.

Μετά το δεϊπνον, μείναντες μόνοι μετά του κ. Σε¬ραφείμωφ, συνωμιλήσαμεν επί ώρας δύο και ημίσειαν επί του ζητήματος του Αγίου Όρους, θα προ¬σπαθήσω δε να αναπαραστήσω περιληπτικώς, αλλά και κατά το δυνατόν πιστώς, την συνομιλίαν ταύτην.

- ΣΕΡΑΦΕΙΜΩΦ: Οι δυστυχείς Ζωγραφίται, ήρχισε λέγων ο κ. Σ., είνε καταφοβισμένοι. Δεν ημπο¬ρούν ακόμη να συνέλθουν εκ του τρόμου της κατά της Μονής των επιθέσεως.

- ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ: Εννοείτε πάντως την πολεμικήν δρασιν κατά των εν τη Μονή Βουλγάρων στρατιωτών διαρκούντος του δευτέρου πολέμου. Αλλά μοι φαίνεται περίεργον πώς εινε δυνατόν και μετά μήνας τέσσερις να εύρίσκωνται ακόμη υπό τρόμου, αφού άλλως τε ουδέν συνέβη τραγικόν.

- ΣΕΡ.: Εκείνο που τους φοβίζει, λέγει ο κ. Σ., είνε η ανάμνησις των οπλοφόρων Ελλήνων Μοναχών, οι οποίοι τότε περιεκύκλωσαν το Μοναστήριόν των, ουχί δε ολιγώτερον η εξουσία της Κοινότητος. Και αυτοί ακόμη οι Ρώσοι Μοναχοί είνε κατεπτοημένοι, ιδίως από της ήμέρας του ψηφίσματος φο¬βούνται επίθεσιν. Βεβαίως είνε εύκολον να γονατίζη τις ενώπιον της εικόνος της Θεοτόκου και να ορκίζηται, αλλά έπρεπε να λάβουν υπ΄όψει ποίαν απήχησιν η πράξις αν τη ηδύνατο να έχη εις τας τάξεις των Μοναχών και ιδία των ανυποτάκτων κελλιωτών, τους οποίους απαξ εξεγειρομένων, είνε δύσκολον πλέον να συγκρατήση η Κοινότης εις το καθήκον της τάξεως. Ήδη, καθώς με επληροφόρησαν, περιέρχονται τινες αυτών, εκβιάζοντες δι' απειλών υπογραφάς κελλιωτών και δη και Ρώσων υπηκόων, ιδίως Μολδοβάνων, προς απόκρουσιν του υπομνήματος των Ρώσων κελλιωτών.

- ΜΗΤΡ.: Δεν γνωρίζω, κ. Σεραφείμωφ, κατά πό¬σον είνε αληθής η πληροφορία υμών περί της δια¬γωγής των ζητούντων υπογραφάς Ελλήνων κελ¬λιωτών, αλλά πιστεύετε υμείς ότι υφίσταται πράγ¬ματι βάσις φόβου διά τους Ρώσους ή οιουσδήποτε άλλους κατοίκους του Αγίου Όρους εκ μέρους των Ελλήνων Μοναχών;

- ΣΕΡ.: Αν και γνωρίζω ότι οι Έλληνες Μοναχοί έχουσιν εις χείρας των ικανά όπλα, δεν νομίζω ότι υπάρχει οίος δήποτε κίνδυνος, διά τούτο και προ¬σπαθώ να διασκεδάσω πάντα φόβον από τους ιδι¬κούς μας, και πάλιν όμως ευρίσκω ότι η Κοινότης δεν πολιτεύεται συνετώς, αφού και η προς έμέ δια¬γωγή της ύπήρξε τοιαύτη, ώστε ηναγκάσθην να πα¬ραπονεθώ εις την Α.Θ.Παναγιότητα τον Οικουμενικόν Πατριάρχην, δεν έλλειψαν δε και απειλαί ακόμη εναντίον μου. Εννοείτε ότι εγώ δεν επίστευσα πότε ότι είνε ικανοί να μοι προξενήσουσι βλάβην, αλλά όπως δήποτε δεν μοι ήτο ευχάριστον να πλη¬ροφορηθώ ότι είνε ανάγκη να προφυλάττομαι.

- ΜΗΤΡ.: Επιτρέψατέ μου, κ. Σεραφείμωφ, να Σας είπω παρρησία ότι, καθώς αντιλαμβάνομαι, μετα¬ξύ των Ρώσων κελλιωτών υπάρχει πάρα πολύ με¬γάλη δόσις κακοηθείας. Αφού διά των εντέχνων και επιμόνων διαδόσεων των, ότε ήλθατε διά να εγκατασταθήτε εδώ οριστικώς ως αντιπρόσωπος της Ρω¬σικής Κυβερνήσεως, εξηρέθησαν τα πνεύματα των Ελλήνων συναδέλφων των, έρχονται τώρα να Σας βεβαιώσουν ότι η ζωή Σας διατρέχει κίνδυνον. Διό¬τι γνωρίζω ήδη από τον αστυνομικόν διοικητήν κ. Πριντούχην και από τον Πατέρα Αρκάδιον τον Βατοπαιδινόν, εις ους εξεθέσατε τα κατά την απειλήν, ότι την πληροφορίαν του κινδύνου έχετε εξ επιστολής Ρώσων Μοναχών. Η διαγωγή αύτη των Ρώ¬σων κελλιωτών -διότι οι Μοναστηριακοί και Σκηνιώται υπήρξαν πάντοτε νομιμόφρονες, καθ' όλα σύμφωνοι προς τους χαρακτηρισμούς, τους οποί¬ους αποδίδουν εις αύτούς αι περί αυτών εγκύκλι¬οι της Αγιωτάτης Διοικούσης Συνόδου της Ρωσίας- παρέχει εις υμάς, κ. Σεραφείμωφ, την αφετηρίαν με¬λέτης εμβριθούς επί του Αγιορειτικού ζητήματος, δυναμένης να καθοδηγήση τας σκέψεις της Ρωσικής Κυβερνήσεως και τας ενεργείας προς άνεύρεσιν της βάσεως, εφ΄ης είνε πρέπον να τεθή το ζήτημα προς λύσιν αισίαν. Ο ερεθισμός των Ελλήνων αγιο-ρειτών αρχίζει κυρίως από της ημέρας καθ΄ην εγένετο γνωστόν εις αυτούς το περιεχόμενον του υπομνήματος των Ρώσων κελλιωτών, δι΄ ου κατά τρόπον εντελώς ωμόν και αναιδή ζητείται η ριζι¬κή του καθεστώτος ανατροπή, με πνεύμα αντιστρατευόμενον και προς αυτάς τας θεμελιώδεις κανονικάς βάσεις του μοναστηριακού βίου. Εϊνε τοι¬αύτη η εκκεντρικότης του εγγράφου εκείνου, ώστε εις το αναιρετικόν αυτού υπόμνημα της Κοινότη¬τος προθύμως έθηκε την υπογραφήν αυτής και η εν η φιλοξενούμεθα Ρωσική Μονή. Δεν είχε ταχυδρομηθή ακόμη προς την εν Λονδίνω Συνδιάσκεψιν το αναιρετικόν υπόμνημα της Κοινότητος, ότε η ευτυχής έλευσίς Σας λαμβάνεται υπ΄αυτών [σ. επιμ.: δηλ. των Ρώσων κελλιωτών] ως μέσον προς νέον εξερεθισμόν των πνευμάτων. Νομίζω ότι δεν έχετε ανάγκην άλλης εξηγήσεως της στάσεως της Κοινότητος, ήτις με την διακρίνουσαν τους Μο¬ναχούς απροσποιητότητα ενήργησεν εν τω ζητήματι της διαμονής Σας εν τη Σκήτη του Αγ. Ανδρέου κατά τρόπον τοιούτον, ώστε ευθύς εξ αρχής να εννοήσητε ότι κατά της συγκυριαρχίας θα αντιτάξωσιν απεγνωσμένην άμυναν. Αλλά, ανεξαρτήτως της περί ης ομιλούμεν καταστάσεως καθ΄όλου ευνοήτου, δεν είνε αρά γε δυνατόν να εξετάσωμεν ομού όλας τας απόψεις, η τουλάχιστον τας κυριωτέρας, του ζη¬τήματος;

- ΣΕΡ.: Τούτο ακριβώς επιθυμώ και εγώ. [Από το σημείο τούτο αρχίζει το κείμενο του Κήρυκα] Ως Σας είπον και προχθές, διεβίβασα ήδη την γνώμην της Υμετέρας Σεβασμιότητος εις την Κυβέρνησίν μου, έχω δε λόγους να νομίζω ότι η ρωσική Κυβέρνησις προτιμά την δι απ΄ευθείας μετά της Ελλάδος συνεννοήσεως λύσιν. Μοι φαίνεται όμως περίεργον το ότι ο κ. Βενιζέλος εμμένει ακόμη και τώρα εις την ιδέαν της διά της Συνδιασκέψεως λύσεως.

- ΜΗΤΡ.: Το γνωρίζετε ή το ύποθέτετε;

- ΣΕΡ: Το γνωρίζω. Μέχρι προ τριών ήμερων του¬λάχιστον ο κ. Βενιζέλος ήτο άκόμη της αρχικής ιδέας, αφού εβεβαίωσε τον κ. Ρούσεφ ότι εις την αγιορειτικήν Επιτροπήν, την κομίζουσαν εις Αθήνας το ψήφισμα, θα επανελάμβανεν ότι το ζήτημα θα λυθή διά αποφάσεως της πρεσβευτικής Συνδιασκέψεως.

- ΜΗΤΡ.: Συνάγετε εκ τούτου ότι ο κ. Βενιζέλος προτιμά την διά της Συνδιασκέψεως λύσιν της διά της απ' εύθείας μεταξύ των δύο Κρατών συνεν¬νοήσεως;

- ΣΕΡ.: Κλίνω να παραδεχθώ τούτο και δή μετά της παρατηρήσεως ότι, ως μοι φαίνεται, πρόκειται περί νέας κατευθύνσεως του ζητήματος εκ μέρους του κ. Βενιζέλου, διότι άρχικώς ο κ. Βενιζέλος έδω¬κε την συγκατάθεσίν του εις την ουδετεροποίησιν του Αγίου Όρους, ανεξαρτήτως οίας δήτινος απο¬φάσεως της πρεσβευτικής Συνδιασκέψεως [στον Κή¬ρυκα: «...χωρίς να γίνη λόγος περί Πρεσβευτικής Συνδιασκέψεως»].

- ΜΗΤΡ.: Εν τούτοις, όσον εγώ γνωρίζω, το ζήτημα ετράπη την οδόν της Συνδιασκέψεως, αφ' ης στιγμής υπεγράφετο η Λονδίνειος συνθήκη της ειρή¬νης, βεβαίως δε η επακολουθήσασα η και προ¬ηγηθείσα ίσως εν τη Συνδιασκέψει επ' αυτού συζήτησις ήτο αναγκαία συνέπεια της ρωσικής προ¬τάσεως. Ώστε δύναται να λεχθή ότι το ζήτημα του Αγίου Όρους έφερε προ της Συνδιασκέψεως των Πρεσβευτών μάλλον η Ρωσία ή η Ελλάς και ότι άρα, εάν και σήμερον, κατά τας υμετέρας πληροφορίας, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβερνήσεως ομιλεί περί λύσεως διά της Συνδιασκέψεως, ουδέν άλλο πράτ¬τει ή να μένη επί της αρχήθεν υπό της ρωσικής προτάσεως χαραχθείσης οδού. Φρονείτε όμως ότι ο κ. Βενιζέλος θα απέστεργε την αλλην οδόν, εάν η Ρω¬σική Κυβέρνησις, αποσύρουσα την αρχικήν αυτής πρότασιν και αναγνωρίζουσα εις την Ελλάδα το δι¬καίωμα της προσαρτήσεως του Αγίου Όρους, εζήτει απλώς την εξασφάλισιν των κεκτημένων ρω¬σικών δικαιωμάτων; [στον Κήρυκα: «...Φρονείτε, όμως, ότι ο κ. Βενιζέλος θα απέστεργε την αλλην οδόν περί ης εγώ σας ωμίλησα και την οποίαν υπεδείξατε εις την Κυβέρνησίν σας, εάν ο κ. Σαζόνωφ, αποσύρων την αρχικήν αυτού πρότασιν και αναγνωρίζων εις την Ελλάδα έλευθερίαν προσαρτήσεως του Αγίου Όρους...»].

- ΣΕΡ.: Δεν γνωρίζω, αλλά μοι φαίνεται ότι τοι¬αύτη πρότασις ήρμοζε να προέλθη μάλλον παρά της ελληνικής Κυβερνήσεως ή της ρωσικής.

- ΜΗΤΡ.: Αν και δεν βλέπω καμμίαν σπουδαιότητα εις το παρά τίνος δέον να προέλθη τοιαύτη πρότασις, νομίζω εν τούτοις, είνε ετελώς ιδική μου η εξήγησις, ότι ο κ. Βενιζέλος είνε εν τάξει προς εαυτόν και προς την υπόθεσιν, αφίνων το ζήτημα να ακολουθήση την οδόν της εξελίξεως της ρωσικής προτάσεως. Εφ' όσον δεν είνε βέβαιος ότι η ρωσική Κυβέρνησις διά των επανειλημμένων αυτής επί τόπου μελετών, αλλά και εκ της επισκοπήσεως της διεθνούς περί του ζητήματος αντιλήψεως, εμόρφωσε πεποίθησιν ότι η περί ουδετεροποιήσεως πρότασίς της άγει εις αδιέξοδον, δεν θα έπραττε καλώς διακινδυνεύων την πίστην εις την ειλικρίνειαν της αρχικής του στάσεως απέναντι της αξιώσεως της Ρωσίας. Κατά την κρί¬σιν μου, εάν ο κ. Βενιζέλος εγνώριζεν εξ άρχής το χάος, εις το οποίον θα ωδήγει η ρωσική πρότασις, θα έσπευδε να υποδείξη τούτο εις τον κ. Σαζόνωφ. Αλλ εις τον κ. Βενιζέλον, μη σχόντα πρότερον την ευκαιρίαν να ενδιατρίψη περί το ζήτημα είτε των σχέσεων Ελλήνων και Ρώσων εν Αγίω Όρει είτε της εσωτερικής του Άθω διοικήσεως, ήτο αδύνατον να προΐδη την εξέλιξιν. Εν τη ρωσική προτάσει ενείδε πάντως μίαν εύχήν δικαίαν φίλης και προστάτιδός του ελληνικού έθνους Δυνάμεως, προς την οποίαν προσεχώρησε τόσον μάλλον προθύμως, όσον ανταπεκρίνετο πλήρως προς τον διακαή πόθον του να ίδη προαγομένας τας σχέσεις όλων των Βαλκανικών Κρατών εις τέλειον σύνδεσμον ομοσπονδίας, ούτι¬νος φυσικός φίλος και σύμμαχος ενεδείκνυτο η με¬γάλη ορθόδοξος Αυτοκρατορία. Αλλ' η προσχώρησις αυτή αναμφιβόλως περιείχεν εν εαυτή και την προϋπόθεσιν ότι η ρωσική ευχή είνε πραγματοποιήσιμος άνευ γενικωτέρων συγκλονισμών και, το σπουδαιότερον, άνευ διαταράξεως των αγαθών μεταξύ των δύο αδελφών εν πίστει λαών σχέσεων, όπως άλλως τε την αυτήν προϋπόθεσιν πρέπει να παραδεχθώμεν και διά την εις πρότασιν διατύπωσιν αυτής εκ μέρους της ρωσικής Κυβερνήσεως. Ήδη ο μεν κ. Βενιζέλος γνωρίζει -είμαι βέβαιος- ότι η πρότασις είνε ανεφάρμοστος, περιμένει δε, ως εικάζω, και παρά του κ. Σαζόνωφ ότι και εκείνου αι ιδιαίτεραι μελέται ήγαγον εις το αυτό συμπέ¬ρασμα. Φρονώ λοιπόν ότι φυσική πορεία του ζη¬τήματος θα ήτο, ως αποτέλεσμα της δευτέρας εις Άγιον Όρος Ρωσικής αποστολής, να ανακληθή υπό της Ρωσίας η πρότασις αυτής ως αποδειχθεϊσα ανε¬φάρμοστος, να ζητηθή δε η δι' αμέσου συνεννοή¬σεως εξασφάλισις των κεκτημένων ρωσικών δι¬καιωμάτων εν τω πνεύματι της διατάξεως της Βερολινείου συνθήκης.

- ΣΕΡ.: Πιστεύω ότι το ζήτημα θα λάβη την κατεύθυνσιν ταύτην, θα διαβιβάσω δε και πάλιν την γνώμην Σας με τας νέας επεξηγήσεις. Άλλως τε εξ αρχής η Ρωσική Κυβέρνησις ουδένα άλλον σκοπόν ειχεν υπ' όψει ει μη την εξασφάλισιν της ησυχίας των Ρώσων Μοναχών εν Αγίω Όρει, εν μέρει δε και την ενίσχυσιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίον η νέα κατάστασις περιάγει εις παντελή αδυναμίαν ένεκα της αποσπάσεως του μεγαλυτέρου μέ¬ρους των επαρχιών αυτού. Θα ομολογήσητε δε ότι δεν ηδύνατο η Ρωσία να δείξη αδιαφορίαν διά το Άγιον Όρος, εις το οποίον ζη τόσον πλήθος Ρώσων Μοναχών, το οποίον χιλιάδες Ρώσων προσκυ¬νητών κατ' έτος επισκέπτονται και επί του οποίου ευρίσκονται κατεσπαρμένα 50.000.000 ρωσικού χρήματος. Μας αποδίδεται η πρόθεσις κατακτη¬τικών σκοπών. Σας βεβαιώ ότι είνε εντελώς εσφαλμένη αντίληψις. Το ημέτερον πολιτικόν ενδιαφέρον εν τη Εγγύς Ανατολή είνε ενδιαφέρον εν σχέσει μεν προς ημάς αύτούς καθαρώς θρησκευτικής ανάγκης του λαού μας, εν σχέσει δε προς άλλους αντιδρά¬σεως κατά των κατακτητικών βλέψεων Δυνάμεων τινών [Η άναφορά για τις βλέψεις άλλων Δυνάμεων απουσιάζει από το δημοσίευμα του Κήρυκα], Μετά της Ελλάδος ειδικώς δεν έχομεν συμφέροντα συγ¬κρουόμενα, τουναντίον αναγνωρίζομεν τα δίκαια αυτής επί των παραλίων της Μικράς Ασίας. [Η πρό¬ταση στον Κήρυκα αρχίζει: Ούδ' έχομεν ανάγκην να κατακτήσωμεν την Ανατολήν και δι' αυτήν...»]. Και δι' αυτήν ακόμη την Κωνσταντινούπολη όλαι αι βλέψεις μας περιορίζονται εις τον ελεύθερον διάπλουν των Στενών χάριν του εμπορίου μας. Διά τούτο και δεν έπρεπεν ο ελληνικός Τύπος να διασπείρη εις τον ελληνικόν λαόν αισθήματα έχθρας εναντίον της Ρωσίας, αφού ιεροί δεσμοί και κοινόν συμφέρον συνδέουσι τα δύο έθνη.

Θα ομολογήσητε ακόμη ότι η θέσις των Ρώσων εν Αγίω Όρει, εννοώ τους των Σκητών και Κελλίων, έχει καταντήσει αφόρητος ένεκα των καταπιέσεων των κυριάρχων Μονών, των οποίων οι προϊστάμενοι και μετ' αυτοίς οι εν τη Κοινότητι αντιπρόσω¬ποι, όχι μόνον τους εκμεταλλεύονται χρηματικώς εις βαθμόν ανυπόφορον, αφού έχει υπολογισθή ότι εκάστης οικοδομικής δαπάνης τα 35/100 απορροφά η δωροδοκία των παρ' ων έξαρτάται η άδεια, αλλά και ουδεμίαν παραλείπουσι δυσκολίαν εκ λόγων εθνικής αντιλήψεως.

- ΜΗΤΡ.: Εκ λόγων αυτοσυντηρήσεως θα έλεγον εγώ. Όσον δε αναγνωρίζω τας στενοχώριας και τας υπερβολικάς θυσίας των Ρώσων κελλιωτών, άλλο τόσον ανομολογώ και αναγνωρίζω ότι το δίκαιον ουσιαστικώς τε και τυπικώς κείται εις το μέρος των κυριάρχων Μονών. Εάν οι Ρώσοι κελλιώται εξοδεύωσι πολλά εις δωροδοκίας, σημαίνει ότι επιδιώκουσι να αποκτήσωσι διά των χρημάτων ό,τι υπό του εν ισχύει δικαίου δεν αναγνωρίζεται δικαίω¬μα αυτών, ουδείς δε θα πιστεύση ότι εστερήθησαν πότε νομίμου δικαιώματος προστατευόμενοι της κραταιάς Ρωσίας, εκτός εάν υποτεθή -το οποίον είμαι βέβαιος ότι και υμείς δεν παραδέχεσθε- ότι εις την νομικώς και ηθικώς κατάκριτον σχέσιν της δωροδοκίας δεν επιτρέπεται εις τον δωροδοκηθέντα να απατήση τον δωροδοκήσαντα, εάν δυνηθή. Και ότι μεν δωροδοκούμενος και δωροδοκών ευρίσκονται επί του αυτού ηθικού επιπέδου ούδείς ο αντιλέξων, ολίγοι όμως εκ των αγνοούντων την ψυχολογίαν του Έλληνος γνωρίζουσιν ότι είνε δυ¬νατόν οι μάλλον φιλοδωρηθέντες διά χρήματος ρωσικού Έλληνες Μοναχοί να αποδειχθώσιν απλούστατα εν τη πράξει, δοθείσης ευκαιρίας, οι σφοδρότεροι πολέμιοι των ρωσικών αξιώσεων, και αυτοί ως και οι άλλοι εκ λόγων κινούμενοι πατριωτικών. [Στον Κήρυκα μπαίνει τελεία μετά το «ρωσικών αξιώσεων» και ακολουθεί η φράση: «Το πατριωτικόν αίσθημα, εν δεδομένη στιγμή, θα υπερισχύση της διαφθοράς»]. Επί του αντικειμένου τούτου πολλάκις επέστησα την προσοχήν των Ρώσων πρακτόρων εν Ιεροσολύμοις, συνιστών να παύσωσιν οικοδομούντες συμπαθειών επί παρα¬νόμων ωφελημάτων.

Ως προς τας αλλας στενοχώριας των Ρώσων κελ¬λιωτών, αύται προδήλως δημιουργούνται υπό της παρά τον κείμενον νόμον υπερβολικής αυξήσεως αυτών. Ηκούσατε παράπονα κατά των Ελλήνων εκ μέρους της Μονής Αγ. Παντελεήμονος; Τις πότε παρεπονήθη κατ' αυτής αν αυξάνη τον αριθμόν των Μοναχών της ή αν πληθύνη τα οικοδομήματά της και τον πλούτον της; Εϊνε δικαίωμά της απεριόριστον, του οποίου ποιείται χρήσιν εν τελεία ελευθερία. Πώς όμως θέλετε να συμβαίνη το αυτό και διά τους Μοναχούς εκείνους, οίτινες πληρώσαντες ποσότητα τινά χρημάτων εις μίαν Κυρίαρχον Μονήν έλαβον παρ' αυτής προς κατοικίαν ωρισμένον οίκημα της Μονής με ωρισμένην περιφέρειαν γης [προστίθε¬ται στον Κήρυκα: «με προίκα εξ επίπλων και ιερών αντικειμένων, οίον εικόνων, λειτουργικών σκηνών και λοιπά»] υπό όρους ρητούς και γραπτούς εν συμβολαίω; Εδώ τα πράγματα κανονίζονται υπό γραπτού συμβολαίου. Παρέβη τινά των όρων η Κυ¬ρίαρχος Μονή; Απλούστατα να υποχρεωθή [προ¬στίθεται στον Κήρυκα: «διά της Κοινότητος, κατ' έφεσιν, διά του Πατριαρχείου»] εις σεβασμόν της υποχρεώσεώς της. Όταν όμως αποδεικνύεται ότι η μεν Μονή ευρίσκεται εν τάξει προς το συμβόλαιον, ο δε επικαρπωτής του Κελλίου, αντί να ζη εν συνοδεία 3-6 προσώπων κατά τον κελλιωτικόν τύπον του μοναχικού βίου, καταρτίζει Αδελφότητα πολυαριθμοτέραν της Μονής εξ 80 και 100 πολλάκις προσώπων, μεταβάλλει το τυπικόν κελλίον εις πολυδαίδαλον και υπερύψηλον μέγαρον άξιον της οδού Νιέβσκιι Προσπέκτ της Πετρουπόλεως, αξιοί διεύρυνσιν των ορίων του εδάφους του Κελλίου, προμήθειαν ύδατος και καυσίμου ύλης ανάλογον εκ της περιοχής της Μονής, επί πλέον δε και τίτ¬λους τελείας επί του Κελλίον κυριότητος, έπειτα δε και τελείαν ανεξαρτησίαν, δηλαδή προβιβασμόν εις Μονήν, νομίζει η Υμετέρα Ευγένεια ότι το δίκαιον ημπορεί να ευρίσκηται εις το μέρος των κελ¬λιωτών;

- ΣΕΡ: Και εν τούτοις άλλοτε το επικρατούν εν Αγίω Όρει σύστημα ήτο το κελλιωτικόν υπό την εξουσίαν του Πρώτου.

- ΜΗΤΡ.: Άλλοτε, δηλαδή προ πολλών αιώνων, ότε δεν υπήρχον ακόμη αι Μοναί η όταν δεν εϊχον επικρατήσει αι Μοναί διά μακράς εξελίξεως και δεν είχον ακόμη δεσπόσει του όλου εδάφους ως εν σύ¬νολον ομοσπόνδου Συμπολιτείας.

- ΣΕΡ.: Αφού τότε εγένετο εκείνο, δύναται ωσαύτως και σήμερον να γείνη το αντίθετον ή το ανά¬λογον, χωρίς να προβάλλεται ως κώλυμα το κα¬θεστώς [στον Κήρυκα η φράση ολοκληρώνεται: «...το καθεστώς, το οποίον ποτέ δεν υπήρξε μόνιμον και σταθερόν»].

- ΜΗΤΡ: Εάν συμβή ως βαθμιαία εξέλιξις του εσωτερικού οργανισμού άνευ εξωτερικών επεμβάσεων, ουδείς δύναται να αντείπη, επί του παρόντος όμως υπάρχει εν νόμιμον καθεστώς διατηρούν όλα τα γνωρίσματα ζώντος οργανισμού, όστις δεν δύναται να υποστή αλλοιώσεις διά χειρουργικής έξωθεν επεμβάσεως χωρίς να ακουσθώσι κραυγαί οδύνης, μέλλουσαι να απηχήσωσιν εις πολύ μεγάλην περί τον Άθω ακτίνα [στον Κήρυκα:«... υπάρ¬χει εν νόμιμον καθεστώς από διακοσίων πεντήκοντα και πλέον ετών εν τη ενεστώση αυτού μορφή, πλην της εθνολογικής αυτού συστάσεως, εντελώς νεω¬τέρας, διατηρούμενον...»].

Ακριβώς δε αυτός είνε ο λόγος, όστις μοι ενέπνευσεν εξ αρχής την πεποίθησιν ότι η ρωσική πρότασις είνε καταδεδικασμένη εις αποτυχίαν, πεποί¬θησιν την οποίαν δεν είπον μόνον εις τον κ. Μαν¬σούρωφ εν Αθήναις, αλλά και έγραψα εις δημοσί¬ευμα. Ενόησα δηλαδή ότι η πρότασις δεν σκοπεί απλώς την ουδετεροποίησιν του εδάφους του Άθω, αλλά και την εξασφάλισιν των όρων της τροπο¬ποιήσεως του νυν ισχύοντος εσωτερικώς νομίμου καθεστώτος. Το πρώτον άνευ του δευτέρου θα ηδύνατο να αποβή προς βλάβην μάλλον ή προς όφε¬λος των ρωσικών δικαιωμάτων. Επειδή δε αποδέχομαι και νυν έτι ως άδύνατον την εσωτερικήν μεταβολήν άνευ αναστατώσεως των συνειδήσεων εν Ανατολή και εν Ρωσία, είπον και επαναλέγω: Αφή¬σατε την προς το χάος άγουσαν οδόν και ακολουθήσατε την μόνην ασφαλή και προς λύσιν αισίαν άγουσαν, την διά συνθήκης προς την ανακτήσασαν Ελλάδα εξασφάλισιν των κεκτημένων.

Το ενδιαφέρον της Ρωσίας διά το Άγιον Όρος εθεώρησα και εξακολουθώ να θεωρώ πλήρως δεδικαιολογημένον, αλλά το ενδιαφέρον αυτό δεν έπρε¬πε να υπερβή τα όρια της ασφαλείας των κεκτημένων δικαιωμάτων, προς τούτο δε δεν υπήρχεν ουδεμία ανάγκη να τεθή ως βάσις ότι το Άγιον Όρος θα μείνη έξω της κυριότητος του Ελληνικού Κράτους. Όπως διετυπώθη η πρότασις και όπως εξηλίχθη ήτο αδύνατον να μη σχηματισθή η ιδέα ότι η πρότασις περιέχει και πολιτικόν σκοπόν. Χω¬ρίς το παράπαν να θελήσω να αντείπω εις την διαβεβαίωσιν υμών ότι η αντίληψις αύτη είνε εντελώς εσφαλμένη, οφείλω να μη παρασιωπήσω ότι πολ¬λά σημεία της κατά την τελευταίαν πεντηκονταετίαν πολιτικής της Ρωσίας προς την Εγγύς Ανα¬τολών την φυσικήν αυτών έρμηνείαν ευρίσκουσιν μόνον εν τη προϋποθέσει εφαρμογής πολιτικού προγράμματος.

Εγώ όμως πείθω εμαυτόν ότι αι διακυμάνσεις αύται της ρωσικής πολιτικής εις το παρελθόν οφείλονται εις την έλλειψιν πεποιθήσεως περί του ότι το έλληνικόν έθνος ζή εν τη πραγματικότητι με αξιώσεις προόδου, κατ' ούδέν ολιγώτερον βασίμοις οιουδήτινος άλλου συγχρόνου έθνους. Τώρα ότε εκ των πραγμάτων η Ρωσία έχει τας αποδείξεις περί της ζωτικότητος της ελληνικής φυλής, φρονώ ότι θα διέπραττε μέγιστον πολιτικόν σφάλμα να αφήση την Ελλάδα να έλκηται εκούσα ή άκουσα προς τας δυτικάς Δυνάμεις, αντί να ελκύη αυτήν προς εαυτήν, οίκοθεν προς τούτο παρεσκευασμένην, αφού ο ελληνικός λαός ακατασχέτως έλκεται υπό εσωτερικής δυνάμεως προς την ορθόδοξον Μεγάλην Δύναμιν. Μόνον εχθροί των δύο λαών δύναν¬ται να επιθυμώσι την γένεσιν και την παράτασιν ζη¬τημάτων οίον το αγιορειτικόν, το οποίον θίγει τα ιερώτερα αισθήματα του ελληνικού λαού, κατ' ανάγκην θα προκαλέση εν περιπτώσει δυσμενούς δι' αυτούς τροπής θύελλαν οργής και αγανακτήσεως εις τα στήθη όλων των Ελλήνων κατά της Ρωσίας, βεβαίως δε δεν θα αφήσωσιν την οργήν ταύτην ανεκμετάλλευτον ως εν τω παρόντι και εν τω μέλλοντι οι έχοντες συμφέρον να υπάρχη χάσμα μεταξύ των δύο αδελφών λαών. [Στο σημείο αυτό τελειώνει το κείμενο του Κήρυκα].

Ταύτα περίπου, Κύριε Πρόεδρε, σντηλλάγησαν με¬ταξύ εμού και του κ. Σερεφείμωφ, όστις ως κατακλείδα, με ύφος αποκλίνον προς το αστείον, προσέθηκε ότι πολύ συντόμως το ζήτημα θα έφθανεν εις αίσιον πέρας, εάν αι δύο Κυβερνήσεις ανέθετον εις ημάς, εκείνον δηλαδή και εμέ, την διαπραγ¬μάτευση της συμφωνίας, Η συζήτησις δεν εθεωρήθη λήξασα υπό του κ. Σεραφείμωφ, εδήλωσε δε ότι θα έλθη εις συνάντησίν μου εις Καρυάς προς εξακολούθησιν της συζητήσεως μετά την προσεχή Τρίτην, ημέραν διελεύσεως του ρωσικού ατμοπλοίου. Ο όλος του τρόπος εμπνέει πολλήν την ειλικρίνειαν.

Επί τούτοις απεκδεχόμενος τας οδηγίας της υμε¬τέρας λίαν έριτίμου μοι Εξοχότητος διατελώ

Διάπυρος προς Θεόν εύχέτης

Κ. Μ.»

 

Αντί άλλου σχολίου, θα κλείσω την παρουσία¬ση της επιστολής με μία άλλη επιστολή μέσα από τις σελίδες του «Εκκλησιαστικού Κήρυκα» (31.12.1913), την οποία συνέταξε τη 17η Νοεμ¬βρίου 1913 η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους και απέστειλε «Τω Σεβασμιωτάτω Μητροπολίτη Αγίω Κιτίου Κυρίω Μελετίω τω τρισσεβάστω ημίν Πατρί και Δεσπότη»: «Πανιερώτατε Δέσποτα, Φόρος αϊδίου ευγνωμοσύνης οφείλεται τη υμετέρα πεπνυμένη Πανιερότητι υφ' ολοκλήρου του Ιερού ημών τόπου επί ταις μεγάλαις υπηρεσίαις, ας λίαν προφρόνως και όλως αφιλοκερδώς αυτή Αύτη κατά το δίμηνον σχεδόν διάστημα της ενταύθα παρεπιδημίας Αυτής παρέσχε διά των φώτων, των υποθηκών και παραινέσεων Αυτής, δι' ων τα μέγιστα συνετέλεσε παρά πάση τη γνήσια Αγιορείτικη αδελφότητι ου μόνον εις την σύσφιγξιν και συσσωμάτωσιν αυτής εν τω υπέρ των βωμών και των εστιών ημών Ιερώ αγώνι, αλλά και εις την εύστοχον διεξαγωγήν του Ιερού αγώνος ημών. Η εντεύθεν αναχώρησις της υμετέρας Σεβασμιότητος εν στιγμαίς κρισίμοις ενέβαλεν ημάς εις σκέψεις περί αναζητήσεως του στρατηγού ημών, ου άνευ ο αγών κριθήσεται ίσως, ο μη γένοιτο, υπέρ των εχθρών ημών, και δεν αμφιβάλλομεν, ότι η παράκλησις ημών αύτη εισακουσθήσεται και ο έξοχος στρατηγός επανακάμψει εις το στρατόπεδον αυτού εγκαίρως. Η Αγιορειτική Ιστορία χρυσοίς γράμμασι θέλει αναγράψει το όνομα της υμετέρας Σεβα¬σμιότητος εν ταις σελίσιν αυτής, καθόσον ουδέπο¬τε ειδεν' Ιεράρχην κατορθώσαντα, ίνα συγκινήση τας καρδίας πάντων των γνησίων Αγιορειτών πατέρων τοσούτον, όσον η ύμετέρα περινουστάτη Πανιερότης και να εργάσθη τοσούτον εκθύμως και δραστηρίως και μετ' αυταπαρνησίας και πειστικότητος υπέρ των συμφερόντων αυτού, υπέρ της απαλλαγής αυτού από άλλου βαρυτέρου ζυγού, εν ημέραις, καθ' ας διά του ιερού και πολυτίμου αίματος των τέκνων του Ελληνισμού απετίναξε της Τουρκικής δουλεί¬ας τον ειδεχθέστατον ζυγόν. Το Άγιον Όρος, Σεβασμιώτατε, απ' άκρου εις άκρον εκφράζον την αΐδιον αυτού ευγνωμοσύνην τη υμετέρα τρισσε¬βάστω υμίν Πανιερότητι επί ταις υπηρεσίαις, ας Αύτη παρέσχεν αυτώ κατά τας κρισίμους ταύτας στιγμάς, ας διέρχεται, απεκδέχεται τας θεοπειθεις Αυτής ευχάς και ευλογίας. Ημείς δε οι αντιπρόσωποι των είκοσι Ιερών ημών Μονών νοερόν ασπασμόν επί της χαριτοβρύτου υμών δεξιάς επιτιθέμενοι διατελούμεν μετ' απείρου σεβασμού και αϊδίου ευγνωμοσύνης. Της υμετέρας Σεβασμιότητος ταπεινοί θε¬ράποντες, Άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει αντιπρόσωποι και προϊστάμενοι των είκοσι Ιερών και ευαγών Μονών του Αγίου Όρους Άθω».

 

Σημείωση:

Όπως πάντοτε εκφράζω τις ευχαριστίες μου στον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Κένυας κ. κ. Μακάριο Τηλλυρίδη. Στον γέροντα Νικόδημο, στον πατέρα Θε¬οδόσιο και τους αδελφούς της Ι.Μ. Μακαριωτίσσης στη Δομβραίνα Βοιωτίας. Στον Ανδρέα Σαββάκη, τον Στέφανο Γρατσέα και την Στεφανία Τερζάκη του Αρχείου της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

 

πηγή: Περιοδικό «Άγκυρα Ελπίδος» της Ιεράς Μητρόπολεως Ιεραπύτνης και Σητείας, § Δεύτερη επιστολή - αναφορά του Μελετίου Μεταξάκη προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο γύρω από το αγιορειτικό ζήτημα.

ΠΗΓΗ.Vatopaidι.wordpress.com:

 Δείτε το δεύτερο και τελευταίο μέρος διάρκειας 29΄ από το πολύ σημαντικό και αποκαλυτπικό συνολικής διάρκειας 52΄ ντοκυμανταίρ με τίττλο: «Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαίδιου: Αλήθεια και Μύθοι». «Καιρός παντί πράγματι». Καιρός για να διαλυθούν οι μύθοι και να αποκαλυφθεί η αλήθεια για την υπόθεση της Μονής Βατοπαιδίου.

 

 

Δείτε το βίντεο στο link:

Στις 16:30, ξεκίνησε ο Εσπερινός και ακολούθησε το μνημόσυνο του μακαρίου Γέροντα στο καθολικό της Μονής σύμφωνα με το Αγιορείτικο τυπικό, χοροστατούντος  του Επισκόπου  Αμαθούντος κ.κ. Νικολάου. Μεταξύ άλλων παραβρέθηκαν οι Καθηγούμενοι της Ιεράς Μονής Καρακάλλου Γέροντας Φιλόθεος, της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Γέροντας Ελισαίος και της Ιεράς Μονή Κορώνης Γέροντας Μεθόδιος.

Στη συνέχεια, μετά την τέλεση του μνημοσύνου, ακολούθησε το καθιερωμένο κέρασμα στο συνοδικό της Μονής.

Στις ομιλίες τους ο Σεβασμιώτατος Αμαθούντος και οι  Ηγούμενοι των Ιερών Μονών έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στους καρπούς της Αγάπης του Γέροντα Ιωσήφ προς όλον τον κόσμο.

(Φωτογραφίες: Τσαβδαρίδης Χαράλαμπος)

Τις ευχές και τις πρεσβείες του μακαρίου Γέροντος Ιωσήφ να έχουμε!!

Βιογραφικό σημείωμα

 Ο Γέροντας Ιωσήφ γεννήθηκε στην Δρούσια, ένα μικρό χωριό της επαρχίας Πάφου της νήσου των Αγίων, την 1η Ιουλίου 1921. Η μητέρα του Ευγενία γέννησε όταν ήταν εφτά μηνών το μικρό παιδί της στο μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων της Γιόλου, την ημέρα της εορτής των Αγίων. Η μητέρα του νόμισε ότι το παιδί ήταν νεκρό, και όμως έζησε. Το βρέφος έλαβε κατά την βάπτιση το όνομα Σωκράτης.
Ο μικρός Σωκράτης μεγάλωσε κοντά στους αγρότες γονείς του ζώντας από μικρός την σκληρή ζωή. Μόλις κατόρθωσε να τελειώσει την τετάρτη τάξη του Δημοτικού, γιατί ήταν απαραίτητος στις αγροτικές εργασίες. Μέχρι τα δεκαπέντε του χρόνια παρέμενε στο χωριό του.
Το 1936 μετά από θεϊκή κλήση προσήλθε στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου με τις ευχές των γονέων του. Εκεί εκάρη ρασοφόρος μοναχός με το όνομα Σωφρόνιος. Παρέμεινε 10 χρόνια στην Μονή και με την παρότρυνση και ευλογία του Γέροντος Κυπριανού, πνευματικού της Μονής, εγκαταβίωσε στο Άγιον Όρος μετά από μία σύντομη επίσκεψη στους Αγίους Τόπους.
Αρχές του 1947 βρίσκεται στην Σκήτη της Αγίας Αννης σε κάποιους συμπατριώτες του που μόναζαν εκεί, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους γνωρίζεται με τον μακάριο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή. Ο μοναχός Σωφρόνιος κατάλαβε την πνευματικότητα και την αγιότητα του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού και τον παρακάλεσε να γίνει υποτακτικός του. Ο μακάριος Γέροντας στην αρχή αρνήθηκε, αλλά μετά από «πληροφορία» που έλαβε, τον δέχθηκε στην συνοδεία του.

Εκεί στην καλύβη του Τιμίου Προδρόμου της Μικρής Αγίας Αννης εκάρη μεγαλόσχημος λαμβάνοντας το όνομα Ιωσήφ το Σάββατο του Λαζάρου (11/24 Απριλίου) του 1948. Το 1951 η συνοδεία μεταφέρθηκε στα ησυχαστικά κελλιά της Νέας Σκήτης κοντά στον Πύργο. Ο μακάριος Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής κοιμήθηκε οσιακώς την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το 1959. Ο αείμνηστος Γέροντας Ιωσήφ ικανοποίησε τον βαθύτατο πόθο της ψυχής του κοντά στον μεγάλο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή.
Ο Γέροντας Ιωσήφ συνασκήθηκε με τον π. Θεοφύλακτο στο κελλί των Αγίων Αναργύρων της Νέας Σκήτης από το 1951 ως το 1959. Κατόπιν μεταφέρθηκε στο ερημικό τμήμα της Νέας Σκήτης όπου οικοδόμησε με τα χέρια του μια ξηροκαλύβα όπου ασκήθηκε άλλα οκτώ χρόνια και το 1967 μετοίκισε στην κοντική καλύβη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, από την οποία είχε αναχωρήσει ο παραδελφός του Γέροντας Εφραίμ (μετέπειτα ηγούμενος Ι. Μ. Φιλοθέου) με την συνοδεία του για να μείνουν στο κελλί του Αγίου Αρτεμίου στην Προβάτα.
Μετά από πρόσκληση του Οικουμενικού Πατριάρχη κυρού Δημητρίου και προτροπή των πατέρων της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου ο Γέροντας Ιωσήφ έφυγε από την Νέα Σκήτη τον Μάϊο του 1975 και ανέλαβε την πνευματική πατρότητα της Μονής, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1977. Στην συνέχεια μετέβη στην Κύπρο μετά από συμβουλή του μακαρίου Γέροντος Παϊσίου και εγκαταβίωσε στην Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού Μίνθης. Την 25η Μαρτίου του 1978 ενεθρονίσθη ηγούμενος. Εδώ συγκαταριθμήθηκαν στην συνοδεία του ο νυν μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος και ο Καθηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου Γέροντας Εφραίμ.

Στις 26 Οκτωβρίου του 1981 επιστρέφει στο Άγιον Όρος μαζί με την συνοδεία του και παραμένει στο Σιμωνοπετρίτικο κελλί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Καψάλα μέχρι τις 23 Απριλίου 1982, που μεταβαίνει και πάλι στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου. Τον Αύγουστο του 1983 εγκαταβιώνει ξανά στην καλύβη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Νέα Σκήτη. Εκεί αυξάνεται η συνοδεία του και στις 23 Απριλίου του 1987 κατόπιν προσκλήσεως των Γερόντων της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου έρχεται στην Μονή με ένα μέρος της συνοδείας του. Τον Οκτώβριο του 1989 το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε να μεταβεί όλη η συνοδεία στην Μονή για να παραλάβει την διοίκησή της. Στις 16/29 Απριλίου του 1990 γίνεται η κοινοβιοποίηση της Μονής και η εκλογή και ενθρόνιση του πρώτου ηγουμένου του Κοινοβίου, αρχιμανδρίτου Εφραίμ. Ο Γέροντας Ιωσήφ ήταν και παρέμεινε ο πνευματικός πατέρας της Μονής Βατοπαιδίου μέχρι και την κοίμησή του, που συνέβη την 1 Ιουλίου 2009.
Ο Γέροντας Ιωσήφ συνέχισε την πνευματική εργασία που παρέλαβε από τον Γέροντά του, έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του ως ησυχαστής. Επεδίωκε την αφάνεια. Δεν ζήτησε ανθρωπίνους επαίνους και δόξες. Δεχόταν με ταπείνωση, ανεξικακία και χωρίς γογγυσμό την περιφρόνηση, την καταφρόνηση, την εξουθένωση, τις κατηγορίες, τις συκοφαντίες. Είχε «σπλάχνα οικτιρμών» και η καρδιά του χωρούσε και συγ-χωρούσε όλους, διότι είχε χωρέσει μέσα του τον Χριστό.
Στα δεκαέξι βιβλία του, που μας άφησε ως πνευματική κληρονομιά, καταγράφει και ερμηνεύει θέματα «πράξεως και θεωρίας». Προσπαθεί να οδηγήσει μοναχούς και λαϊκούς προς τον Χριστό και τους εμπνέει στον «καλόν αγώνα». Ιδιαίτερα τόνιζε το άπειρο πέλαγος της φιλανθρωπίας και φιλευσπλαγχνίας του Θεού, ο οποίος δέχεται τον μετανοούντα και επιστρέφοντα αμαρτωλό. Φανερώνει τους κινδύνους της πλάνης του βασικού και αιωνίου εχθρού του ανθρώπου, του διαβόλου, ιδιαίτερα δε κτυπά την αποθάρρυνση που στις ημέρες μας χρησιμοποιείται από αυτόν. Μιλούσε δε με πόθο για τις επαγγελίες του Θεού, για την υιοθεσία και τον θεανθρωπισμό που αρχίζουν οι «βεβαιόπιστοι» να γεύονται μέν από την παρούσα ζωή, αλλά το πλήρωμά τους θα τους δοθεί στα έσχατα.
Αυτά τα επουράνια αγαθά, τα οποία όπως λέει ο απόστολος Παύλος, «οφθαλμός ουκ είδε και ούς ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, ά ητοίμασεν ο Θεός τοίς αγαπώσιν αυτόν» (Α΄ Κορ. 2,9) απολαμβάνει τώρα ο μακάριος Γέροντας.

("Γέροντες της εποχής μας")